บทที่ 118 .

พิมรภาเหยียดยิ้มเยาะ นึกสะใจไม่น้อย คิดว่าเธอจะยอมให้เขามานอนด้วยน่ะเหรอ?..ไม่มีทางหรอกนะราฟาเอล แม้เธอจะยอมโอนอ่อนปรนเปรอความใคร่ให้กับเขาง่ายๆก็ตามเถอะ ..ราฟาเอลยั่วขนาดนี้ ใครมันจะไปทน.

เช้าวันรุ่งขึ้นราฟาเอลค่อยๆวางจานแซนวิสลงบนโต๊ะข้างเตียงหล่อนเผื่อตื่นขึ้นมาเธอจะได้ทานทันที เพราะเขาได้ยินเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ