บทที่ 39 .

“โอ๊ย รำคาญชะนีแถวนี้จริงจริ๊ง มาร้องหาผัว ตอนเที่ยงอย่างนี้กินข้าวไม่ลงโว้ยย”

มลชนกใช้เสียงดังเพื่อเรียกความสนใจให้โต๊ะข้างๆหันมาดูพฤติกรรมของแววดาว

ทำเอาหล่อนอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

ไม่รู้พี่พงษ์จะอยู่ตรงนี้และได้ยินมั้ยนะ?..

“ฝากไว้ก่อนเถอะแก” 

หล่อนทิ้งท้ายประโยคนี้อีกแล้ว พร้อมสายตาชิงชังพิมรภาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ