บทที่ 45 .

“ว้าวว มาเล่นด้วยกันมั้ยคะ” พิมรภาเริงร่าอยู่กับทะเลราวกับเด็กๆ

“คุณเพี้ยนอะไร??”

“ก็ฉันไม่กล้าเล่นตอนกลางวันนี่ กลัวผิวไหม้” เธอตอบเขาแล้วยิ้มจนตาหยี

“ไม่ ผมหมายถึงชุดที่คุณใส่” เขาหวง

“ก็ไม่มีใครนี่คะมีแค่เราเอง ก็ฉันเห็นคุณเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้ฉันในตู้เต็มไปหมด และชุดนี้แหละ ชุดเล่นน้ำหรือคุณจะเถี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ