บทที่ 62 .

มลชนกค่อยๆเดินคอตกไปนั่งบนเตียงเพราะความเหนื่อยล้า

“ฉันโดนไล่ออกน่ะแก มีเรื่องตบตีกันนิดหน่อย” พิมรภาได้ยินดังนั้นจึงไม่ระแคะระคายอะไรนัก เพราะมลชนกเป็นสาวห้าวที่ไม่ค่อยยอมใคร

“แล้วแกล่ะพิม”

“ฮึก.. ฮือ..แก เค้าขอเลิกกับฉันแล้ว ฉันโดนทิ้งว่ะแก ฮือ”

มลชนกก้มหน้ากุมขมับทั้งสงสารเพื่อนจับใจ จนเธอร้องไห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ