บทที่ 1 EP. 00｜เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
เรื่องย่อ & แนะนำตัวละคร
เคยเป็นกันไหม ? รักใครสักคนมากแต่ความจำเป็นบางอย่างทำให้เราสองคนต้องจบความสัมพันธ์ลงอย่างช่วยไม่ได้
ฉันเอง...ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องเดินออกมาทั้งที่ใจมันยังรักเขาอยู่มาก
แต่ถ้าในเมื่อจบกันไปแล้วมันคงจะดีถ้าเราไม่ต้องกลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนี้ เพราะตอนจบของเราสองคนมันดันจบไม่เหมือนกัน
“สะ...สวัสดีค่ะ พี่ราเดล”
“ไม่ทราบว่า...ผมรู้จักคุณด้วยเหรอครับ?”
อีกคน... ยังรัก ส่วนอีกคน... มีแต่ความเกลียดชัง
คาแรกเตอร์ตัวละคร
ราเดล : อบอุ่น ใจดี รักน้องสาว รักครอบครัว จนคนรอบข้างถึงกับตั้งฉายาให้เขาว่าเป็นสามีแห่งชาติ ที่พูดมาทั้งหมดนี้เขาดีกับทุกคนยกเว้นแค่คนคนเดียว!
น้ำขิง : ภายนอกดูแข็งแกร่งมากแต่ภายใต้จิตใจเบื้องลึกของเธอกลับอ่อนแอและน่าสงสาร เธออดทนเก่ง ยิ้มเก่ง แกล้งทำว่าไม่เป็นอะไรเก่ง น้อยคนนักที่จะรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคนนี้อ่อนแอมากแค่ไหน
บทนำ
คอนโดของน้ำขิง
กลางดึก
“เป็นแบบนี้ตลอดเลยให้ตายเถอะ เฮ้อ”
ฉันรีบลุกขึ้นจากเตียงนอนด้วยท่าทางงัวเงียและหัวเสียนิดหน่อย เมื่อมีความรู้สึกบางอย่างเข้ามาขัดขวางการนอนของฉัน มันไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกเพราะงั้นฉันเลยชอบหัวเสียกับอาการแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง
นั้นก็คือการปวดปัสสาวะในขนาดที่ฉันกำลังหลับอย่างเคลิบเคลิ้มไงล่ะ
กริ๊****ก ~
เมื่อมาถึงยังหน้าห้องน้ำฉันก็จัดการลูบคลำสวิตซ์ไฟด้วยความ เคยชินผ่านความมืดมิด พอไฟห้องน้ำสว่างขึ้นฉันก็ไม่รีรอที่จะพาตัวเองเข้าไปปลดปล่อยสิ่งที่กวนใจเวลานอนของฉันมาตลอด
ใช้เวลาไม่นานฉันก็จัดการกับส่วนล่างเสร็จสรรพพร้อมกับเดินไปตรงอ่างล้างหน้าเพื่อล้างทำความสะอาดมือของตัวเอง จากนั้นก็เปิดประตูออกมา
แกร๊ก ~
“อ้าวคุณมิราเพิ่งกลับมาเหร...”
ฉันหมุนตัวหันกลับไปหมายจะทักทายเพื่อนร่วมห้องของฉันที่มีชื่อว่า มิรา แต่แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายและกลืนคำพูดที่กำลังจะเปล่งเสียงออกไปแทน เมื่อคุณมิราไม่ได้กลับมาคนเดียว
ทั้งเขาและฉันต่างจ้องมองตากันแบบที่ไม่ได้ตั้งใจเพียงแค่แววตาและใบหน้าของเขาที่ฉันคุ้นเคยและจำได้ไม่เคยลืม มันทำให้ใจของฉันกระตุกเต้นแรงเหมือนเมื่อหลายปีก่อน รวมถึงผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะวางเธอลงบนโซฟาด้วย ยังดีที่เธอคนนั้นกำลังหลับอยู่ ไม่อย่างงั้นถ้าเธอตื่นขึ้นมาเห็นหน้าของฉันเธอคงจะหงุดหงิดน่าดู
เพราะคนที่คุณมิราพากลับมาด้วยล้วนแต่เป็นคนที่ฉันไม่กล้าสู้หน้าและพวกเขาเองก็คงไม่อยากเจอฉันเช่นกัน
ไม่สิ...พวกเขาน่าจะเกลียดขี้หน้าฉันไปเลยมากกว่า เพราะสิ่งที่ฉันเคยทำไปในอดีตมันก็สมควรแล้วที่พวกเขาจะรู้สึกเกลียดฉัน เหมือนอย่างตอนนี้ที่ผู้ชายคนนั้นกำลังแสดงออกมาผ่านใบหน้าและแววตาให้ฉันได้เห็น
