บทที่ 11 Head Over Heels: รัก…หัวปักหัวปำ – 3

Head Over Heels: รัก…หัวปักหัวปำ – 3

หลังจากนั้นสปีดโบ๊ทก็เร่งเครื่องขึ้นก่อนหยุดลงอีกครั้งเพื่อให้นักท่องเที่ยวสนุกสนานกับการว่ายน้ำและดำน้ำดูปะการัง ผู้ช่วยบนเรือแจกจ่ายสน็อกเกิ้ลให้แก่ทุกคนซึ่งเตรียมตัวกระโดดลงทะเลกันอย่างแข็งขัน

แม็ทธิวที่ใส่กางเกงว่ายน้ำอยู่แล้วจึงถอดเสื้อยืดของตัวเองออก พร้อมกระโดดลงน้ำ ใจเต้นตุ๊มๆ ต้อมๆ ที่จะได้ลงทะเลกับสาวในดวงใจ ถึงเธอจะไม่ได้อยู่ในบิกินีตัวจ้อยแสนเซ็กซี่ หากเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อบางสีขาวที่เจ้าหล่อนใส่อยู่ มันคงทำให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งได้ดีเลยทีเดียว ส่วนนคนันทินีที่มัวแต่ลงครีมกันแดดกันผิวไหม้ไปกว่าที่เป็นอยู่ และมัดผมยาวสลวยเป็นปมหางม้าไว้ทางด้านหลัง จึงยังไม่ทันได้เห็นว่าเพื่อนร่วมทริปนั้นเปลือยครึ่งท่อนไปแล้ว

“โอเค พร้อมแล้ว ไปกันได้เลย”

เธอชวน หยิบสน็อกเกิ้ลไว้ในมือ เงยหน้าขึ้นก่อนจะผวาเฮือกกับแผงอกแกร่งเปล่าเปลือยที่ลอยเด่นอยู่ตรงระดับสายตาพอดิบพอดี ไม่ใช่ไม่เคยเห็นชายเปลือยท่อนบน ทว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามในระยะใกล้ชิดแบบนี้มาก่อน...

มัดกล้ามแข็งแรงกับไรขนหน้าอกที่ขึ้นแซมมาเพียงบางเบาเป็นแนวยาว หายไปในกางเกงว่ายน้ำตัวโตนั้นทำให้กายสาวสั่นเทิ้ม ดวงหน้าหวานร้อนฉ่าด้วยความอาย หัวใจเต้นผิดจังหวะทั้งๆ ที่ไม่ควรเป็น...

“ไปครับ คุณว่ายน้ำแข็งหรือเปล่าครับ แต่ใส่เสื้อชูชีพไว้ดีกว่านะครับ” แม็ทธิวถามคนที่ยืนตัวแข็ง จนเขาต้องยื่นมือมาแตะ แล้วลากเธอให้ตามไปที่ทางลงเรือ แต่ร่างเล็กเบี่ยงหลบ

“มะ...ไม่เป็นไรฉันเดินเอง”

เธอปฏิเสธ แล้วรีบเดินไปหยิบเสื้อชูชีพใส่ก่อนกระโดดลงน้ำโดยไม่ต้องรอให้เขาชวนอีกครั้ง เธอแค่อยากหนีภาพกล้ามเป็นมัดๆ กับไรขนที่มันหายไปสิ้นสุดตรงชิ้นส่วนใดของร่างกาย ซึ่งเธอก็ไม่อยากจะรู้...

สองหนุ่มสาวเพลิดเพลินกับความสวยงามของปะการังกับฝูงปลาน้อยใหญ่หลากหลายชนิด จนลืมเรื่องราวขุ่นข้องใจก่อนหน้า หากนคนันทินียังพยายามว่ายน้ำหนีหนุ่มลูกครึ่งที่ยังตามติดไปทุกแห่ง แม็ทธิวรู้ว่าอีกฝ่ายว่ายน้ำหนีเขา แต่เขาไม่สน และยังตามติด ไม่ใช่แค่ต้องการอยู่ใกล้ๆ เธอเท่านั้น หากเขากลัวว่าหญิงสาวจะเกิดเป็นอะไรขึ้นมา จะได้ช่วยได้ทัน...

และด้วยที่มัวแต่ว่ายน้ำหนีชายหนุ่ม กอปรกับมัวแต่สนใจสิ่งสวยงามใต้ผืนน้ำทำให้หญิงสาวไม่รู้ตัวว่าได้ว่ายน้ำไกลออกมาจากกลุ่มเรื่อยๆ แล้วจู่ๆ นคนันทินีก็รู้สึกว่ามีอะไรกระดุกกระดิกตรงบริเวณหน้าท้องเนียน รู้สึกจั๊กจี้และขยะแขยงในขณะเดียวกัน มือบางล้วงลงไปภายในร่มผ้า ก่อนสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งได้...

“กรี๊ด!” เธอหวีดร้องเสียงดังด้วยความตกใจสุดชีวิต

“เป็นไรไปครับ” แม็ทธิวที่ว่ายน้ำตามมาถามขึ้นด้วยความตกใจไม่แพ้กัน คว้าร่างบางที่กำลังปัดป้องตัวเอง ดึงทึ้งสน็อกเกิ้ลและเสื้อชูชีพทิ้งเป็นพัลวัน ไม่พอตามด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปิดบิกินีลายดอกไม้ไว้ด้วย

“ตัวอะไรก็ไม่รู้อยู่ใต้เสื้อฉันน่ะ” เสียงหวานตื่นตระหนก

มือบางยังไม่เลิกปัดไปตามตัวเร็วๆ และด้วยที่ออกแรงทึ้งอาภรณ์ที่ติดตัวแรงไปหน่อย จึงทำให้บิกินีตัวจ้อยที่ปกปิดอกอวบอยู่หลุดตามชิ้นอื่นๆ ไปด้วย ตามด้วยปลาดาวที่หลงมาเกาะอยู่ตรงหน้าท้องเนียนของเธอ

“กรี๊ดดดด!” นคนันทินีหวีดร้องดังยิ่งกว่าครั้งแรกเมื่อพบว่าอกอวบคู่สวยของตนออกมาโชว์โฉม เด่นอร่าม ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าผู้ชายลามกที่สุดในโลกในความคิดเธอ

แม็ทธิวตัวชาวาบ หากเลือดร้อนๆ กลับเดือดปุดๆ จนต้องกลืนน้ำลายดับความร้อนรุ่มเสียเอื๊อกใหญ่...

แค่คิดว่าจะได้เห็นหญิงสาวในเสื้อขาวบางแนบเนื้อไปกับร่างงาม หัวใจเขาก็เต้นผิดจังหวะ หากสิ่งสวยงามราวกับงานปั้นชิ้นเอกกำลังทำให้เขาลืมหายใจ อกอวบคัปบีที่เขาเคยแอบสัมผัสเมื่อวันแรกที่เจอกันช่างสวยงามเต่งตึงจนพาให้ส่วนที่อ่อนที่สุดในร่างเขา แข็งขึงขึ้นมาโดยไม่ยอมฟังคำสั่งเจ้าของอีกต่อไป

“ไอ้คนลามก ปิดตาเดี๋ยวนี้เลยนะ”

นคนันทินีสั่งคนที่กำลังจ้องก้อนเนื้องามของเธอจนตาแทบถลน มือบางยกขึ้นกอบกุม ปกปิดอกอวบของตนไว้ พลางหันหลังให้คนที่ลอยตัวแข็งทื่อทั้งท่อนบนท่อนล่าง...

แผ่นหลังบางนวลลออสีน้ำผึ้งที่กระทบอยู่กับแสงแดดและคลื่นน้ำเล็กๆ เรียกสติของหนุ่มลูกครึ่งขึ้น มือหนาจับร่างบางให้หันมาเผชิญหน้าเขา พร้อมกับโอบกอดหญิงสาวแนบร่างใหญ่เอาไว้ หากอกอวบไม่ได้ปะทะกับอกแกร่งเพราะมือน้อยที่กอบกุมอยู่ นคนันทินีตกใจยิ่งกว่าบิกินีหลุดหายตรงหน้าคนลามก เพราะนั่นมันก็แค่เห็น หากตอนนี้ร่างเล็กของเธอกลับแนบชิดไปทั้งร่างครึ่งเปลือยร้อนผ่าวของเขา

“นายไม้สอยมะพร้าวทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ ไอ้ผู้ชายมือไว ปล่อย”

นคนันทินีทั้งสั่งทั้งว่าเป็นชุด พลางดิ้นพล่านหนีวงแขนแข็งแรง คราวที่แล้วก็โดนอีตาทะลึ่งเปิดบริสุทธิ์ทั้งจูบทั้งจับหน้าอกมาแล้ว คราวนี้ดันต้องมาตกอยู่อ้อมกอดร้อนระอุในสภาพแสนทุเรศของตัวเองอีก

“ปล่อยก็ได้ครับ แต่อย่าหันตัวหนีผมไปอีกด้านนะครับ ผมไม่อยากให้ใครเห็นของสวยๆ ของคุณ” ที่ผมสมควรเป็นเจ้าของเพียงคนเดียว

แม็ทธิวบอกเสียงพร่า เพราะกำลังควบคุมความร้อนรุ่มที่คึกคะนองจนกางเกงว่ายน้ำตัวใหญ่คับตึงขึ้นทันควัน ยิ่งมีร่างเล็กอยู่ในวงแขนอยู่อย่างนี้ เลือดยิ่งสูบฉีดไปรวมอยู่ที่จุดศูนย์กลางร่างใหญ่ของเขาอย่างห้ามไม่อยู่

“งั้นก็ปล่อยสิ แล้วทำไมฉันจะหันหลังหนีคนลามกอย่างนายไม่ได้”

เสียงหวานเริ่มสั่นสะท้าน ทั้งอายทั้งเย็นวาบๆ หวิวๆ กับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น

“เพราะเรือจอดอยู่ทางด้านโน้น แถมนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ก็ว่ายน้ำอยู่ข้างหลังคุณทั้งนั้น ถ้าคุณหันไป คนอื่นก็เห็นอกอวบๆ ของคุณหมดสิ” แม็ทธิวบอกเหตุผลที่ต้องจับร่างบางกอดแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ใบหน้านวลแดงซ่านด้วยความอายเมื่อเข้าใจจุดประสงค์ของเขา ก้มงุดจนหน้าชิดเนินอกของตัวเอง

“นายก็เลยถือโอกาสลวนลามฉันเลยน่ะสิ” ถึงจะสะเทิ้นอาย แต่นคนันทินีก็ยังกัดจิกคนตัวโตแสนทะลึ่ง

“ไม่ได้ลวนลามครับ แต่ตั้งใจกอดไว้เลยล่ะ” ไม่พูดเปล่า หากเขากลับกระชับวงแขนแข็งแรงจนร่างเล็กแทบจมหายไปในแผงอกแกร่งของเขา แถมยังแอบสูดดมกลิ่นผมหอมเสียเต็มรัก...เพราะเขารักเธอ

“อย่างนี้เขาเรียกลวนลามชัดๆ ปล่อยฉันได้แล้วคนลามก”

หญิงสาวสรุปความ ก่อนสั่งด้วยเสียงที่ไม่ได้ดังมากนักอีกต่อไป ป่วยการจะขึ้นเสียงกับเขา...หากตัวเธอกลับรู้สึกถึงความผิดปกติตรงบริเวณส่วนล่างของลำตัว...

“นะ...นาย ตัวอะไรก็ไม่รู้แข็งๆ มาเกาะอยู่ที่หน้าขาฉันอีกแล้วน่ะ”

นคนันทินีตะกุกตะกักบอก เมื่อรู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่งกำลังด้วมเดี้ยมสัมผัสกับหน้าขานวล แล้วไอ้สิ่งนั้นก็คล้ายๆ กับจะเคลื่อนตัวสูงขึ้นจนไปทักทายอยู่กับความเป็นหญิงที่ซ่อนตัวอยู่ภายในกางเกงขาสั้นของเธอ

ร่างใหญ่ของหนุ่มลูกครึ่งร้อนวูบวาบ ใบหน้าคมเกิดจุดแดงขึ้นด้วยความอายเพราะเขาไม่เคยเสียศูนย์แบบนี้ เขารู้ว่าสิ่งที่หญิงสาวรู้สึกได้นั้นคืออะไร มันคืออวัยวะส่วนที่ไม่ยอมฟังคำสั่งของเขาตั้งแต่ได้เห็นสองปทุมคู่งามแล้ว

“เอ่อ...ไม่ใช่ตัวอะไรหรอกครับ แต่มันเป็น...” แม็ทธิวหยุดพูด พลางก้มลงกระซิบที่ใบหูเล็ก “อนาคอนดาครับ”

“กรี๊ด ไอ้คนทะลึ่ง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”

ดวงหน้าหวานที่แดงอยู่แล้วแดงเถือกจนลามไปถึงลำคอระหง เพราะภาพงูเงี้ยวเขี้ยวขอมันหลั่งไหลเข้ามาเต็มมโนสำนึก นคนันทินีหลับตาปี๋ ส่ายหัวไปมา พยายามสลัดภาพสัตว์เลื้อยคลานตัวใหญ่ออกไปจากความคิดเธอ

“ปล่อยครับ ปล่อยเดี๋ยวนี้ล่ะครับ แต่ห้ามหันไปอีกด้านนะครับ เดี๋ยวผมว่ายน้ำไปเก็บบิกินีของคุณมาให้นะครับ” แม็ทธิวยอมใบหน้าเปื้อนยิ้ม ปล่อยร่างเล็กอย่างเสียดายความนุ่มนิ่ม ก่อนว่ายน้ำไปตามเก็บชิ้นส่วนที่โดนเจ้าของกระชากทิ้งไปแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

แขนเล็กปิดอกเปลือยของตัวเองไว้ข้างหนึ่ง ขณะที่อีกข้างถูกยื่นไปรับเสื้อผ้าจากชายหนุ่มที่เอามายื่นให้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป