บทที่ 21 บทที่ 16-1

บทที่ 16-1

“เธอไม่มีค่ามากพอ ฉัตรฉายจึงไม่แลก...” ชนัญชิดาย้ำคำ ก่อนจะมองหน้านีรนาทด้วยแววตายิ้มเยาะ

เจ็บแสบไปถึงทรวง! นีรนาทลุกขึ้นกรีดร้องกระทืบเท้าเร่า ๆ ชนัญชิดามองอดีตเพื่อนสนิทด้วยแววตาไร้ความรู้สึก แต่ลึก ๆ ในใจกลับรู้สึกเจ็บปวดเหมือนกัน

อยู่กันมาตั้งหลายปี เธอไม่เคยรู้เลยว่านีรนาทเป็นคนแบบนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ