บทที่ 30 บทที่ 24

บทที่ 24

ชนัญชิดาเพิ่งมารู้สึกตัวว่าคิดเรื่องฉัตรฉายมากเกินไปก็ตอนที่ไม่มีสมาธิแม้แต่ทำงาน เธอพบเจอเขาที่ไหน เขาก็จะทำทีเข้ามาอยู่ในสายตา หากมีโอกาสก็จะแวะเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ ทั้งที่สายงานของเขามันต้องออกหน้าไซต์งานข้างนอกนู้น!

ยิ่งเธอเห็นเขาความคิดมันก็หยุดเตลิดเปิดเปิงไม่ได้ ในหัวมันนึกถึงแต่ตอนที่ตื...