บทที่ 102 บทที่ 46 ต่อเธอ NC+++

บทที่ 46 ต่อเธอ NC+++

ความหนีบแน่นที่บีบรัดเอ็นอุ่นร้อนจนปวดหนึบ แต่บุรินทร์ก็ยังไม่ละความพยายามเขาสอดใส่ตัวตนเข้าหาเธอจนสุดความยาวในคราเดียว

เสียงกรีดร้องดังขึ้นเป็นระลอก เขากอดร่างบางก่อนจะยกอุ้มเธอพลิกตัวให้เปลี่ยนจากนั่งโซฟามาเป็นนั่งคร่อมตักแกร่งแทนทั้งที่ความเป็นเรายังคงต่อติดกันอยู่

“โยกหน่อย...