บทที่ 106 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

“หนูนา ๆ มันมาช้าไปกี่วันแล้วนะ”

“เดือนที่แล้วเจ็ดวัน เดือนนี้ห้าวันเองนาคิดว่าเดี๋ยวคงมาค่ะ”

“เหรอ…ทำไมไม่ท้องสักทีอ่ะ”

พีรกานต์เห็นสามีนอนทิ้งตัวสะบัดขาเหมือนเด็กเอาแต่ใจอยู่กลางเตียงนอนก็หัวเราะออกมา ความฝันเดียวในชีวิตที่บุรินทร์ต้องการนอกจากชีวิตที่มีเธอแล้วก็คงจะมีแต่ลูกเท่านั้น

ตรวจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ