บทที่ 13 บทที่ 12 ไม่เจ็บตรงนั้น...

บทที่ 12 ไม่เจ็บตรงนั้น...

จิณะมองก้อนผ้าห่มที่นั่งหน้าซีดเป็นไก่ต้มอยู่ปลายเตียงนอน ในอกของชายหนุ่มกระเพื่อมสั่นไหวไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งอยากแกล้ง ทั้งเอ็นดู ยิ่งเห็นเธอควานหาเสื้อผ้าแต่ไม่พบ มุมปากหยักยกยิ้มชอบใจ ภูมิใจในความชั่วร้ายของตัวเอง

“ลุกมาได้แล้ววีอย่าลีลาเรามีเลี้ยงเพลพระสิบเอ็ดโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ