บทที่ 72 บทที่ 16 จุดอ่อนของฉัน

บทที่ 16 จุดอ่อนของฉัน

หลังจากกลุ่มของเสกสรรกลับไป ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีโทรศัพท์มือถือของบุรินทร์ก็มีสายโทรเข้ามา เขายังไม่ได้กดรับในทันทีแต่หันมามองหน้าเธอคล้ายชั่งใจบางอย่างและเอ่ยปากถาม

“จะไปธุระเลยไหมให้ไอ้จิ๊กไปส่งก่อน”

สัญญาณความเคลือบแคลงร้องดังในหัวเธอ พีรกานต์ส่ายหน้าและเธอก็เดินไปที่โต๊ะอาหา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ