บทที่ 85 บทที่ 29 ภูเก็ตก็แค่ปากซอย

บทที่ 29 ภูเก็ตก็แค่ปากซอย

หญิงสาวรู้สึกถึงแรงเคลื่อนไหวอยู่ที่อยู่บนตัว เธอจึงค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมามองก็พบว่าบุรินทร์นอนทาบทับจ้องมองเธออยู่

ดวงตากลมโตกะพริบปริบ ๆ ก่อนจะหลับตาลงดังเดิม

“นาไม่ต้องกังวลหรือคิดมากว่าพี่จะเป็นผู้ชายเฮงซวย พี่จะรับผิดชอบทุกอย่างนะ…” ฝ่ามือเธอโดนจับไปคลึงก่อนที่จะรู้สึกถึ...