บทที่ 3 ช่วย
Chapter3
ช่วย
17.00 น.
หลายสัปดาห์ต่อมา หลังเลิกเรียน
Rrrrr Rrrrr
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น นายรีบรับสายทันทีเมื่อเห็นเบอร์ปลายทาง
"ครับพ่อ" นายกรอกเสียงขานรับไปยังปลายสาย ขณะนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนหน้าตึกคณะฯ กับปอนด์ เลโอ และดอกหญ้า
"พ่อคุยกับลุงชินวัฒน์แล้ว ให้เราไปพักที่คอนโดพี่เตชินลูกชายของคุณลุง นายจำพี่เขาได้ไหมลูก สมัยเด็กๆเคยเที่ยวเล่นด้วยกัน"
“ครับ”
" อีกอย่างแม่เราขอร้องมาและยื่นคำขาดไว้ ไม่อย่างนั้นเราก็คงต้องกลับมาเรียนที่เชียงใหม่ นายคงเข้าใจใช่ไหมลูก" ปลายสายน้ำเสียงเรียบ คล้ายกึ่งขอร้อง เนื่องจากนายเป็นลูกชายคนเดียว และไม่เคยอยู่ไกลตามารดา
"แต่ผมมีไอ้ปอนด์แล้วนะครับพ่อ หอก็ใกล้กัน พ่อบอกแม่ไม่ต้องห่วงนายก็ได้นี่ครับ"
"ไม่ได้ แม่แกยื่นคำขาดมาแล้ว ไม่ถ้าอย่างนั้นแกก็เตรียมตัวกลับบ้านคืนนี้เลย"
นายอึ้งไป แต่หัวเด็ดตีนขาดยังไงเขาก็คงไม่กลับเชียงใหม่ ยังอยากใช้ชีวิตอิสระ และหาประสบการณ์ในกรุงเทพฯ หากกลับบ้านไปตอนนี้เขาคงเบื่อตายเลย
"แล้วจะให้ผมย้ายไปเมื่อไหร่" นายถามอย่างเซ็งๆ อย่างน้อยก็ยังดีกว่ากลับไป
"คืนนี้เลย เดี๋ยวจะโทรให้คนของพ่อไปเอาคีย์การ์ดมาให้เรา ส่วนของใช้ส่วนตัวก็ค่อยย้ายตามไปทีหลัง เข้าใจตามนี้นะ"
ตุ๊ด ตุ๊ด พูดเสร็จปลายทางก็ตัดสาย ไม่รอฟังคำตอบจากลูกชาย
“อะไรวะเนี่ย คืนนี้เลยเหรอ” นายพึมพำบ่นกับตัวเอง
"ไรมึง พ่อมึงว่าไง" ปอนด์และเพื่อนอีกสองคนมองหน้าคุณหนู ที่ทำหน้ามุ่ยอย่างสนใจ
"ให้กูย้ายไปอยู่กับคนอื่นนะดิ ไปอยู่ที่คอนโดลูกลุงชินวัฒน์ เคยเล่นกันตั้งแต่เด็ก แต่กูจำหน้าไม่ได้แล้วแหละ"
นายบอกกลุ่มเพื่อน แล้วมองไปยังสนามหน้าตึก นึกถึงตอนสมัยเด็กๆที่เคยวิ่งเล่นกับพี่ชายตัวผอมๆสูงๆ หน้าตาคมเข้ม รักและตามใจเขาสารพัด และเคยสัญญาว่าจะดูแล ปกป้องเขาแต่มันก็แค่เพียงลมปาก เพราะหลังจากนั้น พี่ชายข้างบ้านก็ย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพฯ นายก็ไม่เคยเห็นหน้าหรือได้ติดต่อกันอีกเลย มีเพียงผู้เป็นบิดาของทั้งคู่ที่โทรถามสารทุกข์สุกดิบกันเสมอ
"ถ้าอย่างนั้นคืนนี้มาฉลองคืนสุดท้ายให้กับไอ้นาย ก่อนมันจะถูกส่งตัวเข้าหอ ไม่สิเข้าไปอยู่ในกรงทอง55555"
"ปากมึงนี่นะ เดี๋ยวเถอะมึง"
ว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินออกไปยังที่จอดรถ เพื่อขึ้นรถเก๋งคันหรูของลีโอ ส่วนเพื่อนๆ ที่เหลือก็แยกย้ายกันกลับหอเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุด ก่อนที่จะไปนั่งดื่มที่คลับเพื่ออำลาชีวิตอิสระที่มีอันน้อยนิดอีกครั้งของไอ้คุณหนูนาย
คลับหรูใจกลางเมือง
"หวัดดีครับนาย ลมอะไรพัดเจ้านายมาแต่หัววันเลยครับ"
ไม้เด็กหนุ่มที่เตชินเคยช่วยเหลือไว้ ตอนที่ไม้มีเรื่องกับแก๊งอันธพาลเมื่อปีก่อน ชายหนุ่มให้เข้ามาทำงานที่คลับและคอยเป็นหูเป็นตาแทนเขา ไม้มีนิสัยขี้เล่น แต่จริงใจ เตชินจึงเชื่อใจและเอ็นดูเหมือนน้องคนหนึ่ง ซึ่งไม้เองก็รักและเคารพเตชินมากเช่นกัน
"เรื่องของกู อย่าเสือก"
เตชินพูดไม่มองหน้า เดินขึ้นบันไดเพื่อตรงไปยังห้องทำงานชั้นสอง ซึ่งเป็นชั้นวีไอพี พร้อมหันมาบอกให้นำเครื่องดื่มยี่ห้อโปรดตามไป ไม้มองตามเจ้านาย วันนี้เขาแต่งตัวเนี้ยบ ใส่สูทสีเข้ม ถลกแขนเสื้อขึ้นมาตรงข้อพับ เชิ้ตข้างในสีขาว ปล่อยชายเล็กน้อย ทำให้ดูน่ามองและน่าเกรงขามมากกว่าเดิม ขนาดไม้เป็นผู้ชายมองตามยังน้ำลายหก เฮ้อ! คนอะไรเกิดมาทั้งหล่อและรวย พร้อมก้าวขายาวไปที่บาร์เพื่อเตรียมเครื่องดื่มของเจ้านาย ชักช้าเดี๋ยวจะมีข้าวของเขวี้ยงลงมาจากชั้นสองอีก ยิ่งวันนี้มาแบบเหวี่ยงๆ
เตชินเข้ามาในห้องทำงานหรู มองเอกสารในแฟ้มบนโต๊ะจำนวนสี่ห้าแฟ้มที่ผู้จัดการเสนองานไว้บนโต๊ะ คืนนี้เขาคงตรวจดูความเรียบร้อยภายในคลับก่อนที่จะกลับคอนโดเหมือนเช่นทุกคืน
22.00 น.
"ไอ้ปอนด์ พวกมึงได้จองโต๊ะไว้เปล่าวะ "
นายเสียงดัง จนเกือบเป็นตะโกนถามเพื่อน เพราะเสียงเพลงเริ่มมีจังหวะแรงเร็วมากขึ้น หนุ่มสาวหลายคนได้ออกมาโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะมันส์ๆ พลางสายตาก็มองหาเพื่อนที่นัดกันมาดื่มสามสี่คน
"พวกมึง ทางนี้"
เสียงเรียกของดอกหญ้า พร้อมลุกขึ้นกวักมือเรียกเพื่อนๆจากมุมหนึ่งของคลับ ดอกหญ้าหญิงสาวคนเดียวของกลุ่มหน้าตาสวย หวาน น่ารัก ผิวขาว รูปร่างบอบบาง สมส่วน แต่มีนิสัยห้าวๆ คล้ายผู้ชาย ฮาๆ กวนเพื่อนได้ทั้งวัน ซึ่งไม่เข้ากับใบหน้าสวยหวานแม้แต่นิดเดียว ฝั่งโต๊ะข้างๆมีกลุ่มวัยรุ่นชาย ประมาณสี่ห้าโต๊ะ ที่มีเครื่องดื่มหลากหลายตั้งเรียงอยู่
คลับนี้ดูหรู และส่วนใหญ่จะมีแต่ลูกค้าที่เป็นนักศึกษาเข้ามา และอีกส่วนหนึ่งจะเป็นกลุ่มคนทำงาน เนื่องจากคลับนี้อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเท่าไรนัก
"มานั่งตรงนี้เลยมึง กว่าจะมาได้ กูแดกไปจนจะหมดร้านแล้ว มึงตามให้ทันเลยนะไอ้ปอนด์"
เลโอเพื่อนในกลุ่มพูด พร้อมทั้งเรียกเด็กเสิร์ฟให้มาเตรียมเครื่องดื่มเพิ่ม
"แม่ง กูรอไอ้เหี้ยนายนี่ละ กว่ามันออกมาได้ แต่งตัวโคตรนานยังกะผู้หญิง กูละยอมมันเลย "
พูดพลางยิ้มให้เพื่อนที่นั่งหน้ามุ่ยค้อนขวับมายังตน คืนนี้นายแต่งตัวสบายๆ เสื้อยืดสีดำตัดกับสีผิว กับกางเกงยีนส์สีซีดพอดีตัว เซตผมปกหน้าคล้ายดาราเกาหลี ยิ่งหน้าตามันสวย น่ารักเหมือนผู้หญิง ยิ่งเป็นที่รักของเพื่อนจึงโดนเพื่อนรังแกหยอกเย้าเป็นพิเศษ ระหว่างทางที่เดินเข้ามามีสายตาหนุ่มๆหลายคู่จ้องตาไม่กระพริบ โดยเฉพาะคนที่ยืนอยู่บนชั้นวีไอพี ไอ้หมอนั่น มันเป็นใครวะ หน้าคุ้นๆ นายมองขึ้นไปสบตากับสายตาคมที่จ้องมองมาเช่นเดียวกัน
"เออ มาดื่มให้ไอ้คุณหนูนายของเราหน่อยเร็ว เฮ้ๆๆๆ "
เสียงวีดวิ้วพร้อมยกแก้วชนส่งเสียงดัง ยิ่งดึก ดนตรียิ่งดัง ยิ่งเร้าใจ ทุกคนต่างพากันเริ่มเมา หนุ่มโต๊ะข้างๆ ก็วนเวียนเดินมาชนแก้วไม่ขาดสาย โดยเฉพาะกับนาย ซึ่งเป็นที่สนใจจากโต๊ะข้างๆเป็นพิเศษ จ้องมาตาเป็นมันพร้อมจะตะครุบเหยื่อเนื้อละอ่อนกันทั้งนั้น
"แล้วมึงย้ายคืนนี้เลยไหม "
เลโอถามเพื่อนพร้อมมองหน้าสวย ที่ตอนนี้ตาเริ่มปรือแดงก่ำ เนื่องจากน้อยครั้งที่ไอ้นายเพื่อนของเขาจะดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
"ใช่ กูได้คีย์การ์ดมาแล้ว ลุงชินวัฒน์แชร์ตำแหน่งมาให้กูแล้วด้วย"
“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ เดี๋ยวกูไปส่ง” ปอนด์พูดอย่างหวังดีและเป็นห่วงเพื่อน
"ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปเอง"
นายหันมามองเพื่อน ไอ้ปอนด์เองก็เกินคำว่ากรึ่มไปแล้ว มือไม้สาละวนกับการชงเหล้าให้ผองเพื่อน ไอ้ปอนด์มันเป็นคนเอนเตอร์เทนเพื่อนเสมอ จะเมามากแค่ไหนมือชงของมันก็ยังทำหน้าที่ได้เองโดยอัตโนมัติ
TechinTalk
นั่น!! มันเด็กที่วิ่งตัดหน้ารถผมเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนนี่หว่า ผมจำเด็กคนนั้นได้ ดูท่าทางมันไม่น่าจะเป็นนักเที่ยวกลางคืน
วันนี้เด็กหนุ่มแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีดำพอดีตัว ตัดกับสีผิวขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดพอดีตัว สวมรองเท้าผ้าใบสีขาว เซตผมปกหน้าผาก หน้าตาเหมือนดาราเกาหลี รูปร่างสูงโปร่ง สมส่วน ผมเผลอมองตามและเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้เดินเข้าไปรวมกับกลุ่มเพื่อนที่มานั่งรอก่อนแล้ว และมีสายตาหลายคู่มองตามมันไม่วางตา ดูท่าจะเสน่ห์แรงพอตัว ผมยิ้มมุมปากพลางยกเหล้าดื่มยืนมองกลุ่มของมันจนเพลินตา
"เจ้านายมีอะไรไหมครับ"
ไม้ มองตามสายตาเจ้านายหนุ่ม ที่ออกมายืนดูเหล่านักท่องราตรีที่กำลังโยกย้ายส่ายเอวตามจังหวะดนตรี
"เฝ้าไอ้หน้าละอ่อนนั่น ให้กูด้วย เดี๋ยวกูเข้าไปดูความเรียบร้อยลูกค้าวีไอพีก่อน" ผมสั่งลูกน้องก่อนจะมองไปโต๊ะเด็กหนุ่มนั่นอีกครั้ง
"กูไปห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา"
นายบอกเพื่อน เพราะอั้นฉี่มานานแล้ว ชายหนุ่มลุกขึ้นและแยกตัวออกมา เขายกมือปรามเมื่อเพื่อนสนิทเตรียมจะลุกขึ้นตามออกมาด้วย
"กูไม่ใช่ผู้หญิงนะไอ้เชี้ยปอนด์ มึงไม่ต้องตามกูมาก็ได้"
หันมาบอกเพื่อนโดยรู้นิสัยเพื่อนดีว่ายังไงมันต้องลุกตามมาแน่นอน จึงปรามไว้ก่อน ไม่อยากขัดความสุขของมัน
ในระหว่างทางที่เดินออกมานั้น ชายหนุ่มหน้าหล่อคล้ายลูกครึ่งโต๊ะข้างๆ ที่ลุกขึ้นมาชนแก้วกับเขาบ่อยครั้ง ก็ลุกตามออกมาด้วย โดยที่เจ้าตัวและกลุ่มเพื่อนไม่ได้สังเกต
"น้องจะไปเข้าห้องน้ำเหรอครับ ข้างในคนเยอะพี่ว่าเราไปเข้าทางด้านหลังคลับดีกว่า"
นายมองคนแปลกหน้าแต่ก็คุ้นตาบ้าง ตอนที่เข้ามาชนแก้ว เขา เดินนำออกไป นายเองก็ไม่ทันคิดหรือระวังตัวอะไร เนื่องจากมันกลั้นฉี่มานานจนจะทนไม่ไหวแล้ว จึงรีบเดินตามออกไปนอกคลับหรู ที่ลัดเลาะซุ้มไม้สวยที่ประดับไว้ระหว่างทางเดินไปยังห้องน้ำที่สำรองไว้ทางด้านหลัง และน้อยคนนักที่จะรู้
เมื่อเปิดประตูเข้าไป ชายหนุ่มรีบเดินไปเพื่อที่จะปลดปล่อย เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว ทันใดนั้น เสียงประตูห้องน้ำด้านนอกก็ปิดดังโครม!!!! กริ๊ก!! เสียงล็อคประตูจากข้างใน
"อ้าวพี่!! พี่ล็อคประตูทำไมครับ"
นายเอ่ยถามและทำหน้าแปลกใจ ปนตกใจ ที่อยู่ในที่ลับกับผู้ชายแปลกหน้า และตอนนี้เขากำลังย่างเท้าเข้ามาหาตน หน้าตาผู้ชายคนนี้จัดว่าหล่อเหลา ออกสไตล์ลูกครึ่ง ร่างกายสูงใหญ่น่าจะสักราวๆ 190 cm ดวงตาฉายแววแปลกๆ และดูน่ากลัวในสายตาของชายหนุ่ม
"เรามามีความสุขกันหน่อยดีไหมครับน้อง"
เสียงแปร่งพร่าทุ้มต่ำ เมื่อเดินมาประชิดตัว พร้อมเอามือจับตรงบ่า และดันร่างบอบบางของนายติดพนังกำแพงห้องน้ำ มืออีกข้างลูบไล้ตรงสะโพก สายตาก้มต่ำลงมาประชิดใบหน้าของชายหนุ่ม นายได้กลิ่นเหล้าปนกลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจาย เริ่มหายใจติดขัด จูบแรกของเขาจะถูกผู้ชายคนนี้มาฉกไปไม่ได้ ชายหนุ่มคิดพร้อมฮึดสู้เท่ากำลังที่มี
"ปล่อยผม"
นายดิ้นและใช้มือดันอกคนตรงหน้า เพื่อดันตัวออกมา แต่ไม่ได้ผล ยิ่งใช้แรงขัดขืนมากเท่าไหร่ ยิ่งถูกรัดแน่นขึ้นเท่านั้น
"ไอ้เชี้ย ปล่อยกู"
นายร้องตะโกนเสียงดัง ทั้งถีบทั้งเตะ แต่ไม่ได้ผล จึงใช้จังหวะเผลอของคนตัวใหญ่ที่กำลังก้มลงมาหมายจะจูบปาก ชายหนุ่มกัดเข้าที่แขนอย่างแรง เมื่อคนตัวใหญ่ถูกกัด จึงปล่อยมือจากบ่าออก แล้วเขาก็ใช้จังหวะนั้นกระโดดถีบไปยังท้องของมัน ก่อนที่จะรีบวิ่งไปปลดล็อคกลอนประตู แต่ช้าไปกว่าคนตัวใหญ่ที่จับแขนไว้ แล้วกดร่างเล็กลงบนพื้น ก่อนที่นายจะร้องตะโกนเสียงดังให้คนมาช่วยอีกครั้ง ก็ถูกร่างใหญ่ต่อยลงไปที่ท้องอย่างแรงจนจุก ขยับตัวไม่ได้ และตอนนี้ตาเริ่มพร่ามัว สมองเริ่มขาวโพลนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และความเจ็บปวดที่ได้รับ
"ดื้อนักแบบนี้ พี่ยิ่งชอบ" หนุ่มตาลูกครึ่งก้มต่ำลงเพื่อซุกไซ้ตรงซอกคอขาวหอมกรุ่นของร่างเล็ก
พลันเสียงด้านนอกประตูก็ดังขึ้น ไม่นานก็ได้ยินเสียงของแข็งมากระแทกประตูอย่างแรง เหมือนตกอยู่ในห้วงความฝัน เป็นรางๆว่ามีใครสักคนที่ฝ่าความมืดเข้ามาช่วย ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะดับลง
"ปล่อยมัน" เสียงทุ้มห้วน เป็นเสียงสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดไป
