บทที่ 7 curious

Chapter7 

 curious

คอนโดหรู

เมื่อมาถึงคอนโดหรูของเตชิน นายก็ขอตัวเพื่อไปอาบน้ำ

“ผมอาบน้ำก่อนนะ”

“อยากให้กูอาบให้ไหม กูยังไม่ให้ของขวัญมึงเลยนะ” ไอ้คนพี่พูดพร้อมยิ้มกริ่ม ตาเป็นประกายซุกซนจนนายเสียววาบ อีกคนก็ชอบแกล้งทั้งทีรู้ว่าคนเป็นน้องกลัว

“ไม่ต้อง”  นายปฏิเสธทันที มองหน้าพี่ชายแล้วรีบวิ่งเข้าห้องปิด

ประตูดังโครม!! ชายหนุ่มยืนพิงประตูใจเต้นโครมคราม  ใครจะไปอยากได้ของขวัญพี่วะ

เตชินยิ้มพลางส่ายหน้า เด็กคนนี้ทำให้เขายิ้มบ่อยขึ้น สงสัยพ่อเขาจะคิดผิดมาฝากเนื้อหวานไว้กับเสืออย่างเขา ชายหนุ่มคิดพลางอารมณ์ดีฮัมเพลงเข้าห้องพร้อมอาบน้ำเปลี่ยนชุดเช่นเดียวกัน

 21.30 น.

คลับหรูเตชิน

“หวัดดีครับเฮีย ที่เดิมเลยไหมครับ” 

ไม้เด็กหนุ่มรีบเดินเข้ามาต้อนรับเมื่อเห็นว่าใครมาอย่างรู้หน้าที่ 

“อืม แล้วเจ้านายมึงมาหรือยัง”  มาร์คถามพร้อมใช้สายตามองผู้คนที่หลั่งไหลกันเข้ามา วันนี้ก็เป็นอีกวันที่คนดูเยอะเป็นพิเศษ

“ยังครับเฮียมาร์ค แต่เดี๋ยวคงมา เห็นว่ากลับคอนโดเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

“นั่น กลุ่มน้องปีหนึ่งเพื่อนน้องนายนี่”  ดอกฝิ่นพูดพลางกวักมือเรียก 

“หวัดดีครับพี่”  เลโอ เดินมาถึงคนแรก พร้อมปอนด์ และดอกหญ้าที่ทักทายรุ่นพี่ 

“เออ.. มานั่งตรงนี้ รอเพื่อนพวกมึงก่อน” 

ไม้กุลีกุจอ จัดโต๊ะตรงที่นั่งประจำของกลุ่มเพื่อนเจ้านาย วันนี้ มีสาวสวยมาด้วยสองคน คนหนึ่งเขาเคยเห็นมากับไอ้หนุ่มน้อยหน้าหวานที่เจ้านายหนุ่มเขาสนใจเป็นพิเศษ  และฝากฝังให้ดู ส่วนอีกคนไม่แน่ใจว่าเคยเห็นหรือเปล่าแต่หน้าตาเซ็กซี่ เปรี้ยวๆ น่ารักดีเขาชอบ

“ไอ้เลโอ กับไอ้ปอนด์ มึงมานั่งข้างๆกู ส่วนดอกหญ้าไปนั่งข้างพี่ดอกฝิ่น และไอ้หินฝั่งโน้น”

ดอกหญ้านิ่งเงียบ แล้วก้มตัวผ่านหน้าดอกฝิ่นไปนั่งตรงกลางโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไร

“ นั่นไงมาแล้ว”

นายเดินเข้ามาในคลับ มองขึ้นไปชั้นวีไอพี ด้านบน จึงรีบเดินดิ่งไปยังเพื่อนทันทีพร้อมกับเตชิน 

“พวกมึงมาช้าจัง หรือว่าพวกมึงมัวแต่อาบน้ำให้กันอยู่หรือเปล่าวะ แบบพี่ดูแลน้องงี้..งื้ออออ”

“ไอ้สัสส”

“กูแค่ล้อเล่น กินรอตั้งนานแล้วเนี่ย ตามให้ทันเลยนะมึง”  มาร์คแซวเพื่อนพลางหัวเราะอย่างชอบใจ มองหนุ่มสองคนที่เดินเข้ามาใหม่ 

“เออ เหล้ากูคงไม่หมดง่ายหรอก อาบมึงยังได้เลย วันนี้กินเต็มที่ กูเลี้ยง”  ไอ้พี่เตคนรวยพูดขึ้นอย่างไม่ยี่หระ 

NaayTalk

หลังจากที่พวกผมนั่งดื่มเคล้าเสียงเพลงกันได้สักพัก   ไอ้พี่เตก็ขอตัวไปเคลียร์งานด้านพร้อมกับลูกน้องคนสนิท ผมได้แต่มองตามร่างสูงใหญ่ไป วันนี้เขาแต่งตัวสบายๆ สวมเสื้อแจ็คเก็ตสีดำ ข้างในเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์ดำ ยิ่งดูน่ามองยิ่งขึ้น

“มึงจะไปเข้าห้องน้ำกับกูไหม” ปอนด์ถาม แล้วหันไปทางลีโอ กับดอกหญ้า ซึ่งสองคนนั้นส่ายหน้าปฏิเสธ

“อืม”

ผมเองก็เริ่มปวดบ้างแล้ว เพราะดื่มน้ำเปล่าเยอะไปหน่อย วันนี้พี่เตชินบังคับไว้ว่าห้ามดื่มเยอะ เพราะเหตุนี้ในร่างกายผมจึงมีแอลกอฮอล์เพียงไม่กี่แก้ว ไอ้พี่เตบอกให้ระวังตัว จะไปไหนให้บอกเพื่อนหรือมันก่อน แต่ผมเป็นผู้ชายนะครับ ตัวก็ไม่ได้เล็ก แต่ทำไมมันทำยังกะผมเป็นเด็กไปได้ นี่เท่ากับว่าผมมีพ่อเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนสินะครับ

หลังจากที่พวกผมเดินไปเข้าห้องน้ำ ข้างในมีหลายห้อง แต่ตอนนี้ แทบไม่มีใคร มีเพียงห้องเดียวที่ถูกปิดไว้ 

“อ่า อ่า อื้อ” 

เสียงครางมาจากห้องน้ำด้านใน พวกผมมองหน้ากัน หูไม่ได้ฝาดแน่นอน

อ๊ะ!!!! 

"เชี้ย!! เด็ดแน่" 

ไอ้ปอนด์พูดเสียงเบา 

พวกผมมองหน้ากัน  ข้างในคงจะมีกิจกรรมเข้าจังหวะ  ผมก็เลยพูดเสียงเบาๆให้ไอ้ปอนด์ไปปลดทุกข์แล้วรีบออกไป  แต่ไอ้เพื่อนเวรกลับอยากรู้อยากเห็น ย่องเข้าไปฟังใกล้ๆ ตรงหน้าประตูที่แง้มออกมา 

"เชี้ยปอนด์ ออกมา" ผมรีบบอกมันเบาๆ ก่อนเดินแบบย่องจะไปดึงตัวมันออกมา

"มาแอบฟังก่อน ไอ้สัส!! มึงไม่อยากรู้นิ"

“ไม่เอากูไม่อยากรู้”

เสียงข้างในดังออกมาชัดเจน

“แรงหน่อย ฟิตสัสส” 

“เร็วหน่อย กูเสียว”

“อ่า อ่าสส  อื้ม” 

“ซี้ดดด –อ่าส์” 

เสียงครวญครางในห้องน้ำดังลอดออกมาเป็นระลอก เสียงเนื้อกระทบกันดังหยาบโลน 

พั่บ!!พั่บ!! 

ผมอ้าปากกว้างจะร้องแต่โดนไอ้เพื่อนเวรใช้มือปิดปากไว้ ก่อนจะมีเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากของผม

“จุ๊จุ๊ ไอ้เชี้ยนาย เบาๆมึง กูยิ่งปวดฉี่อยู่ด้วย แต่ขอกูแอบฟังก่อน” 

ไอ้เชี้ยปอนด์พูดพร้อมจุ๊ปากให้ผมอยู่เงียบๆ 

"มึงนี่นะ เล่นไม่รู้เรื่อง" ผมดุมันเบาๆ แต่จริงๆแล้วผมก็อยากฟังแหละ..อิอิ

“สนุกกันพอหรือยัง”   

เชี่ยะ!! ซวยละกู

เสียงดุ ห้วน คุ้นหูดังขึ้น ส่วนตัวผมนี้เหลือเล็กนิดเดียวครับ ก่อนจะค่อยๆหันไปทางต้นเสียง ที่ทำหน้าดุ แยกเขี้ยวอย่างกับยักษ์วัดแจ้ง หรือ Green giant ประมาณนั่นแหละครับ ผมทำหน้าจ่อย คอตกจนคางแทบชิดอก ส่วนไอ้เชี้ยปอนด์ได้แต่กุมเป้ากางเกงที่มันตุงออกมาจนปิดไม่มิด   ส่วนผมนะเหรอ เหอะๆ คงไม่ต่างจากมันเท่าไรนัก ก็เสียงดังครางซะดังลั่นขนาดนั้นนี่ครับ ใครจะไปทนไหว  นี่แค่เสียงนะครับ ถ้าภาพมาด้วยมันจะเป็นยังไง ผมไม่อยากจะนึกภาพเลย  ไอ้เชี้ยปอนด์ กูโดนอีกแล้วนะมึง

หลังจากทีเตชินเคลียร์งานเสร็จแล้ว ชายหนุ่มก็รีบเดินมาหากลุ่มเพื่อนทันที เพราะตอนนี้ใกล้จะปิดคลับแล้ว

เขามองหาไอ้นายไม่เจอ ไม่รู้วาเจ้าตัวแสบหายไปไหนกับไอ้ปอนด์เพื่อนสนิทของมัน ยิ่งเพิ่งมีเรื่องกันอยู่ ชายหนุ่มไม่อยากให้มันเกิดเหตุซ้ำสอง

“ ไอ้นายไปไหน” เตชินถามเพื่อนๆบนโต๊ะเสียงขรึม

“ไปเข้าห้องน้ำแต่ไปนานแล้วนะ น่าจะมาได้แล้ว มึงมานั่งนี่ เดี๋ยวกูชงเหล้าให้”  เตชินมองหน้าเพื่อนก่อนที่เดินออกไป ในใจ รู้สึกเป็นห่วงเจ้าตัววุ่นวาย

“อ้าว จะรีบไปไหนของมันอีกวะ”   มาร์คมองตามเพื่อนที่เดินออกไปอย่างรวดเร็ว พลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม

“ไอ้หินก็อีกคน วันนี้มึงเป็นไรเงียบจัง ไม่พูดไม่จา”  หินเงียบไม่ตอบ มองไปกลางฟลอร์ที่ตอนนี้มีนักท่องราตรีวาดลวดลาย รวมถึงสองสาวที่มากับพวกเขาด้วย 

ดอกฝิ่นกับดอกหญ้าออกไปส่ายสะโพก โยกเอวอยู่กลางฟลอร์โดยมีหนุ่มมากหน้าหลายตา เต้นอยู่ข้าง ๆ มันช่างเป็นภาพที่เห็นแล้วน่าหงุดหงิดใจจริงๆ

 เตชินเดินตามหาเจ้าตัวแสบจนทั่วคลับแต่ไม่เจอ จึงเดินไปที่ห้องน้ำด้านหลัง

แกร๊กๆๆ

พอเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือเด็กหนุ่มสองคนกำลังเงี่ยหูฟังเสียงเร่าร้อนที่ดังออกมาจากห้องน้ำ เพราะเสียงดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินชัดเจน ก็พอจะรู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น

 แต่เจ้าสองตัวนี่ มันยืนทำอะไรกันตรงนั้น  เตชินถอนหายใจเฮือกใหญ่

หลังจากที่โดนจับได้ พร้อมเสียงตวาดดุของคนตัวโต นายและปอนด์ก็แทบจะถูกหิ้วออกมาจากห้องน้ำ 

“อ้าว  ทำไมเดินเป็นหมาหงอยกันละพวกมึง”   ไอ้เลโอถาม พลางมองไปยังหน้าดุๆที่ยืนซ้อนหลังไอ้นาย ท่าทางแบบนี้สงสัยเพื่อนของเขาคงไปสร้างวีรวกรรมมาชัวร์

“…… ”เงียบ ไม่มีใครตอบ เพียงแต่ยิ้มแห้งๆให้กับเพื่อน

“นี่ก็ดึกมากแล้ว พี่ขอตัวกลับก่อนนะ"  พี่ดอกฝิ่นเอ่ยขึ้น เพราะตอนนี้ดึกมากแล้ว ใกล้เวลาปิดคลับแล้วด้วย

“ถ้าอย่างนั้น เดียวพี่ไปส่งฝิ่นเอง” พี่มาร์คสุภาพบุรุษอาสาขึ้นมาทันที  

“ส่วนผมกลับกับไอ้ปอนด์ค อยู่หอเดียวกัน”  ลีโอพูด พลางเห็นไปมองดอกหญ้าเป็นเชิงถามเพื่อน

“ถ้าอย่างนั้น ดอกหญ้าก็จะกลับกับ..” ลีโอพูดยังไม่ทันขาดคำ

“ดอกหญ้ากลับกับพี่ครับ บ้านเราอยู่ทางเดียวกัน”  พี่หินที่นั่งเงียบมาทั้งคืน ก็โพล่งออกมา ทุกคนมองหน้ากันอย่างงงๆ เพราะก่อนหน้านี้ไม่มีท่าทีว่าสองคนนี้จะรู้จักกันเลย รวมถึงนาย ชายหนุ่มสงสัยมานานแล้วและคิดไว้ว่าจะถามดอกหญ้าวันหลัง 

“แต่ว่าดอกหญ้ากลับเองได้ค่ะ คงไม่รบกวนพี่หิน”

“ไม่เป็นไร เดียวพี่ไปส่งเองดีกว่า ปลอดภัยดี” ปลอดภัยหรือยิ่งมีภัยมากกว่าเดิม ดอกหญ้าบ่นอุบอิบกับตัวเองเบาๆ

เมื่อทุกคนตกลงกันแล้วได้แล้ว ต่างก็แยกย้ายกันกลับที่พัก  ส่วนเตชินหันไปสั่งลูกน้องให้ดูความเรียบร้อยก่อนกลับคอนโด แล้วหันมาทางน้องชายตัวแสบอย่างคาดโทษ

"กลับห้อง" เตชินสั่งคนตัวเล็ก นายจึงเดินคอตกตามร่างใหญ่ออกมา

ในใจคิดว่าเขาผิดอะไร  ก็แค่อยากรู้อยากเห็น แค่นั้น แค่นั้น จริงๆๆนะ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป