บทที่ 11 .

“ขอร้องล่ะค่ะ คุณช่วยลุกออกไปจากตัวฉันที ฉันบอกไปหลายรอบแล้วหนิว่าไม่ทำ” มือบางของฉันยกขึ้นดันที่แผ่นอกกว้างเพื่อให้เขาผละออกไป แต่ก็ไม่เห็นว่าร่างแกร่งจะขยับเขยื้อนเลยสักนิด

“ลูกหนี้อย่างเธอมีสิทธิ์ออกความเห็นด้วยหรือไงหืม?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงอย่างตั้งคำถาม ดวงตาคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นก็กำลังมองจ้องลึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ