บทที่ 12 .

.:บันทึกพิเศษวายุ:.

ผมเคาะประตูรัวอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาเนิ่นนานหลายนาที แต่ทว่าร่างบางก็ไม่แม้แต่จะส่งเสียงตอบกลับมาเลยสักนิด

เบื้องหลังบานประตูบานนั้นเงียบกริบ ไม่มีเสียงอะไรดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน

ในเมื่อคนที่อยู่ในห้องนั้นไม่ส่งเสียงและขานรับตอบกลับมา ผมก็จะไม่พยายามให้ตัวเองเจ็บมือเปล่าๆ

ถ้าเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ