บทที่ 14 .

“ฉันส่องกระจกได้หรือยังคะ” ฉันถามเพื่อความแน่ใจ ซึ่งครั้งนี้เธอก็รีบพยักหน้ารับหงึกหงักในทันที

เท้าของฉันเดินย่างก้าวไปหยุดยืนอยู่ที่หน้ากระจกบานใหญ่ ภาพสะท้อนในนั้นทำให้ดวงตาของฉันเบิกกว้างขึ้นกับภาพตรงหน้าที่เห็น

ฉันจะไม่ชมตัวเองว่าสวย แต่ฉันจะขอชื่นชมฝีมือช่างแต่งหน้าที่ทำให้ฉันได้เห็นตัวเองในมุม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ