บทที่ 15 .

พรึ่บ!

“ทะ...ทำไมต้องโอบฉันด้วย” ฉันโพล่งถามขึ้นมาเสียงหลง เมื่ออยู่ๆ วงแขนแข็งแกร่งก็ตวัดมาโอบเอวฉัน พร้อมกับดึงเข้าหาตัวจนร่างกายของเราแนบชิดกัน

“ก็บอกไปแล้วไงว่าให้อยู่ใกล้ๆ ฉัน” ร่างสูงพูดหน้าตาเฉยอย่างไม่ทุกข์ร้อน

บางทีนี่ก็ใกล้กันเกินไป ใกล้ถึงขนาดไม่มีช่องว่างให้มดสักตัวเดินรอดผ่านไปได้เลยทีเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ