บทที่ 20 .

หางตาก็สังเกตเห็นว่าข้อมือของตัวเองถูกเชือกบาดจนเลือดซิบ แต่ฉันก็ไม่คิดที่จะเลิกขัดขืนเขา

“อยู่นิ่งๆ!!” วายุกระชากแขนฉันสุดแรง จนร่างบางถลาปะทะกับไหล่แกร่งของเขา

“เกิดอะไรขึ้นคะพี่วายุ เสียงดังไปถึงห้องโถงเลย”

ในระหว่างที่เราสองคนกำลังฉุดกระชากกันอยู่นั้น ทว่าก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมาโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ