บทที่ 22 .
ฉันนั่งรับลมอยู่ในสวนเนิ่นนานหลายชั่วโมงจนกระทั่งดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ถึงได้เดินลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากศาลาหลังนั้น
ตลอดทางที่กำลังเดินเพื่อกลับเข้าห้อง ฉันก็เห็นว่าชายในชุดสูทเริ่มที่จะเดินเพ่นพ่านกันเต็มไปหมด ต่างจากเมื่อกลางวันลิบลับ
นี่ถือว่ายังดีนะที่เป็นฮ่องกง ถ้าหากที่นี่คือประเทศไทยฉันว่...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 .
2. บทที่ 2 .
3. บทที่ 3 .
4. บทที่ 4 .
5. บทที่ 5 .
6. บทที่ 6 .
7. บทที่ 7 .
8. บทที่ 8 .
9. บทที่ 9 .
10. บทที่ 10 .
11. บทที่ 11 .
12. บทที่ 12 .
13. บทที่ 13 .
14. บทที่ 14 .
15. บทที่ 15 .
16. บทที่ 16 .
17. บทที่ 17 .
18. บทที่ 18 .
19. บทที่ 19 .
20. บทที่ 20 .
21. บทที่ 21 .
22. บทที่ 22 .
23. บทที่ 23 .
24. บทที่ 24 .
25. บทที่ 25 .
26. บทที่ 26 .
27. บทที่ 27 .
28. บทที่ 28 .
29. บทที่ 29 .
30. บทที่ 30 .
31. บทที่ 31 .
32. บทที่ 32 .
33. บทที่ 33 .
34. บทที่ 34 .
35. บทที่ 35 .
36. บทที่ 36 .
37. บทที่ 37 .
38. บทที่ 38 .
39. บทที่ 39 .
40. บทที่ 40 .
41. บทที่ 41 .
42. บทที่ 42 .
43. บทที่ 43 .
44. บทที่ 44 .
45. บทที่ 45 .
46. บทที่ 46 .
47. บทที่ 47 .
48. บทที่ 48 .
49. บทที่ 49 .
50. บทที่ 50 -THE END-
51. บทที่ 51 ตอนพิเศษ แม่ครับผมอยากมีน้องสิบเอ็ดคน
52. บทที่ 52 ตอนพิเศษแถม (1)
53. บทที่ 53 ตอนพิเศษแถม (2)
54. บทที่ 54 ตอนพิเศษแถม (3)
55. บทที่ 55 ตอนพิเศษแถม (4)
ย่อ
ขยาย
