บทที่ 33 .

“ไม่เป็นไรผมเองก็ไม่ทันระวัง นี่ครับมือถือของคุณ” ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าฉันหลังจากที่เขาก้มลงไปหยิบมันมาให้

นับว่าเป็นโชคดีที่หน้าจอไม่แตก และแทบจะไม่มีร่องรอยใดๆ เป็นหลักฐานว่าฉันทำหล่น เพราะถ้าเสียหายมาเมื่อไหร่วายุก็คงไม่วายพูดแขวะฉันแน่ๆ

“ขอบคุณค่ะ” ฉันส่งยิ้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ