บทที่ 36 .

“อื๊อออ” ร่างบางกัดปากตัวเองแน่นเพื่อข่มความรู้สึกไม่รักดีที่มันเริ่มก่อตัวขึ้นมา

ผมปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ ก่อนจะจับร่างบางพลิกตัวให้นอนคว่ำลง

เธอผวาเฮือก เมื่อผมสอดท่อนแขนรองที่หน้าท้องแบนราบ เพื่อดันให้บั้นท้ายของเธอลอยเด่นขึ้นมา

“อื๊อออ...วะ...วายุ” เนโกะร้องเรียกชื่อผมเสียงหลง เมื่อแก่นกายแข็งข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ