บทที่ 42 .

“ขอโทษนะคะ พอดีว่าฉันลืมของเอาไว้บนรถแท็กซี่ที่นั่งมา ขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้มั้ยคะ พาสปอร์ตและตั๋วเครื่องบินรวมถึงของสำคัญทุกๆ อย่างของฉันก็อยู่ที่นั่นด้วยน่ะค่ะ”

ฉันแสร้งตีหน้าเศร้าสร้อยและพูดอ้อนวอนพนักงานผู้หญิงตรงหน้า ท่าทีเหลอหลาของเธอทำให้ฉันใจแป้ว เพราะนึกว่าเธอจะสื่อสารภาษาอังกฤษไม่ได้

“อ๋อ ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ