บทที่ 13 มะเขือไข่เต่าม่วง

“ผะ...ผมมาลงทะเบียนครับ”

หนุ่มตี๋ทรงเด็กเรียนยกมือขึ้นขยับแว่นเอ่ยพูดด้วยท่าทางเอียงอาย

“ได้ค่ะ เชิญลงชื่อตรงนี้กับรับของที่ระลึกแล้วเข้าไปรอในงานได้เลยนะคะ”

ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปตามมารยาท และในจังหวะที่ฉันกำลังจะเอื้อมไปหยิบของที่ระลึกมารอเอาไว้เพื่อให้คนตรงหน้า ลมเจ้ากรรมที่ไม่รู้ว่าจะแรงไปไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ