บทที่ 14 แหนมตุ้มจิ๋ว

“อะ...อะ...อ้าาาาาส์ ~~”

“นะ...นี่คุณ...”

“ผะ...ผมขอโทษเดี๋ยวผม...”

“ไม่ต้อง…!! นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำชัด ๆ”

หญิงสาวตรงหน้าแว้ดออกมาด้วยความโมโห และทันทีที่เอ็นเนื้อหลุดออกมาจากร่องหนีบแน่นแล้ว กล่องข้อความที่บอกถึงขนาดก็โผล่ขึ้นมารายงานทันที

วาบ...

(ขนาดก่อนยืด...ขนาดตอนยืด...สี...ก..ลิ่.......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ