บทที่ 15 ลาสบอส

อากาศบริสุทธิ์ภายใต้ต้นหูกวางขนาดใหญ่ที่ฉันเลือกมานั่งเคลียร์สติไม่อาจทำให้อาการพะอืดพะอมที่ยังคงคลุ้งอยู่ในลำคอให้หายไปเลยสักนิด

“อุแหวะ!! ไม่ไหว...ไม่ไหว เมื่อไรจะจบงานนะ นี่ถ้าต้องเจออีกสักดุ้นสองดุ้น เอ๊ย! คนสองคน คงได้อ้วกพุ่งใส่หน้าเจ้าของภาพอย่างแน่นอน เฮ้ออออ...อาหารกี่ชนิดแล้วว่ะเนี่ยที่ต้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ