บทที่ 25 เจ็ดวันอันตราย

‘ปาหี่ทั้งนั้น มัมไม่น่าไปเชื่อเลยเห็นไหมสุดท้ายก็ไม่พ้นอยากได้เงินอยู่ดี’

ผมค่อนแคะใส่เพราะถึงแม้ว่าเงินเหล่านั้นมันจะเป็นแค่เศษเงินสำหรับครอบครัวเราแต่สำหรับวัดกันดารแบบนี้เงินก้อนนี้สามารถบูรณะกุฏิซอมซ่อได้สบาย ๆ

‘ฮันนี่ของมัมทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ ฮึก...ฮึก...ลูกรู้ไหมว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะถึงวันเก...