บทที่ 37 คนจะโดนทิ้ง

“เหอะ...จะไม่ให้กะทันหันได้ยังไงล่ะ ก็ความจริงแล้วแกได้รับหนังสือแจ้งมาตั้งแต่เดือนที่แล้วแล้วด้วย แต่ดูทรงแล้วคงน่าจะลืมนั่นแหละแล้วทีนี้ทางนู้นก็คงแจ้งมาอีกทีว่าจะเข้ามาวันไหน แจ็กพอตก็เลยมาลงที่พวกเรานี้ไงล่ะ”

สิ้นคำบอกเล่าของเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ที่มีชะตากรรมเดียวกันฉันถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ