บทที่ 41 เต็มใจ...

ความลังเลถูกส่งมาอีกครั้งด้วยเพราะวิธีการนั้นมันช่างทำให้รู้สึกหวั่น ๆ อย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่เสียงร้องที่ดังออกมาด้วยความเจ็บปวดจากคนตัวโตจะทำให้ฉันหลุดออกมาจากนิมิตอันน่าอึดอัด

“อ๊ากกกก...!!”

เฮือกกก ~~

และด้วยเสียงนั้นมันก็ทำให้ฉันได้เห็นสีหน้าเจ็บปวดของคนตรงหน้าได้อย่างชัด ๆ จนฉันเลิกกังขาต่อว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ