บทที่ 42 เต็มใจ...(2)

“อึก...อื้ออออ ~~”

เสียงครางยามเปิดปากโดยที่เรียวลิ้นยังคงเลื้อยพัวพันกันอย่างลึกซึ้งและเมื่อประสานเข้ากับมือของทั้งสองที่ดูงก ๆ เงิ่น ๆ ที่ต่างฝ่ายต่างทำหน้าที่ปลดเปลื้องอาภรณ์ของกันและกัน จนกระทั่งสุดท้ายแล้วเพียงไม่นานร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองก็ปรากฏให้แม่ย่านางรถได้เห็น

“แฮก...แฮก...คะ...คุณหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ