บทที่ 38 I หินมีความลับ 1/2

 เสียงหวานนั้นดังขึ้นพร้อมกับชื่อเรียกของคนข้าง ๆ ที่ฉันเพิ่งเขินตัวแทบแตกตอนอยู่ในรถ เพราะรู้ว่าเฮียเริ่มมีใจ

“ปุณณ์…บังเอิญจังเลยนะ”

ฉันหันขวับมองหน้าเฮียสลับกับผู้หญิงที่ทัก

ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้น สวยมาก…สวยจนฉันเผลอกัดปากตัวเองเบา ๆ อิจฉาเขาอยู่ลึก ๆ 

เธอสูงโปร่งในชุดเดรสเรียบ ๆ แต่กลับหรูหราจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ