บทที่ 44 I กลัวดันไม่สุด 1/2

ปัณณ์talk…

ลมหายใจของผมสงบนานแล้ว พอ ๆ กับอีกร่างที่นอนสลบไสลอยู่แนบอกของผม ผมไม่เคยต้องอดทนขนาดนี้มาก่อนเลย ไม่ว่าจะอยากปลดปล่อยแค่ไหนผมก็แค่กระดิกนิ้วก็ได้ ตั้งแต่น้องเข้ามาในชีวิตมันก็เปลี่ยนไป

          ตอนแรกผมยอมรับว่าไม่ได้สนใจ แต่เมื่อเจอทุกวันกลับรู้สึกชินกับการมีอยู่ของน้อง แล้วมันกลายเป็น...