บทที่ 45 I กลัวดันไม่สุด 2/2

แต่พี่รินนี่สิดันทักจนได้ 

“ที่คอประคบร้อนได้นะ ช่วยได้เยอะ”

ฉันเอามือตะปบตรงคอทันที พลางมองหน้าเฮียว่ามันมีรอยได้ยังไง แต่ทว่าอีกคนทำสีหน้าเมินเฉยไม่รู้ไม่ชี้จนอยากจะหยิกสักที

ส่วนอีเพื่อนฉันอีกสองคนก็เอามือปิดปากหัวเราะเยาะฉัน

‘อย่าให้ถึงทีฉันบ้างเถอะ จะล้อจนลูกบวชเลยคอยดู’ 

ฉันกินโจ๊กไปได้นิดหนึ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ