บทที่ 46 I เช็ดกันจนสะอาด 1/2

“เฮีย...ใกล้หรือยัง” ฉันถามขณะที่ขาสั่น ๆ ของตนเองค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปในทางที่สูงชันอย่างทดท้อ ทั้ง ๆ ที่อยู่ห้องเฮียก็สบายดีอยู่แล้ว จะพามาลำบากลำบนทำไม 

“ไม่นานอีกนิดเดียว”

“เฮียบอกอีกนิดเดียวตั้งแต่โค้งโน้นแล้วนะ...พริกก้าวขาไม่ออกแล้ว ขาสั่นไปหมดหายใจไม่ทันจนแน่นแล้วนะ” 

“พักก่อนไม่ต้องรีบ” 

เฮียกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ