บทที่ 52 I เป็นของเฮีย 1/2

ความเงียบในเต็นท์สงัดจนได้ยินชัดทุกจังหวะหายใจของเราสองคน

ฉันนอนนิ่ง…ไม่รู้ว่าควรตอบอะไรดี หรือไม่แม้แต่กล้าขยับตัว เพราะแค่กะพริบตา เฮียก็เหมือนจะรู้ทันทุกความคิดในหัวฉันแล้ว

“หน้าแดงขนาดนี้...กำลังคิด...”

“ไม่...ไม่ได้คิด...เฮีย...ไม่ได้คิดอะไรลงไปก่อนพริกหนัก” ฉันรีบดึงสติก่อนที่มันจะเลยเถิด หากจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ