บทที่ 56 I พริกก็คนเหมือนกัน 1/2

รถแล่นมาจอดที่หน้าบ้านฉัน ส่วนแม่นั้นเปิดไฟอยู่ห้องด้านล่างคงจะรอฉันสินะ แล้วฉันที่นั่งเงียบมาตลอดทางจึงหันไปบอกลาพี่หมอเมฆ 

“ขอบคุณนะคะพี่หมอเมฆ เอาไว้ทริปที่ไม่ต้องเหนื่อยค่อยชวนพริกนะคะ พริกไม่ชอบเหนื่อย” 

จะให้ฉันบอกว่าเอาไว้ทริปหน้าเจอกันใหม่ แต่หากเจอทริปเดินแบบนี้ไม่น่าจะได้เจอกันไม่พอ ฉันอาจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ