บทที่ 6 คนของฉัน

"จะลุกไปไหนแต่เช้า?"

เสียงทุ้มงัวเงียดังขึ้นพร้อมกับวงแขนแกร่งที่ตวัดรวบเอวบางให้ล้มลงไปกองบนเตียงกว้างอีกครั้ง

วีด้าตกใจเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับแผงอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

โนอาห์ซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่เนียน สูดดมความหอมจากครีมอาบน้ำที่เธอเพิ่งใช้ไปเมื่อครู่ เขาเกยคางไว้บนไหล่เธออย่...