บทที่ 7 รู้ตัวก็ดี

"อยากได้ชิ้นไหนก็หยิบไป บัตรฉันรูดได้ไม่จำกัด"

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างป๋าขณะที่โนอาห์ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากำมะหยี่สีแดงสดกลางช็อปแบรนด์เนมหรู

เขายกขาขึ้นไขว่ห้างด้วยท่วงท่าสบายๆ สายตาคมกริบกวาดมองร่างบางที่กำลังยืนทำหน้าเกรงใจอยู่หน้าตู้กระจกจัดแสดงกระเป๋าคอลเลกชันล่าสุด

"เราไม่ได้อยากได้อะไรสักหน่อ...