บทที่ 20 เสียสติไปแล้ว

"หายหน้าไปนานนะ…ดีเจอลิซ"

การสะกดจิตตอนนี้ก็ช่วยอะไรฉันไม่ได้แล้ว…ฉันหันขวับมามองทันทีที่พี่รันเวย์พูดประโยคนั้นจบ ก่อนที่จะยิ้มแห้งๆ ต่อหน้าเขาพร้อมกับถูมือตัวเองอย่างทำอะไรไม่ถูก

ฉันก็ว่าเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เพราะเขาเป็นพี่ชายของเพื่อนฉันในวัยเด็ก ฉันถึงได้ไปเป็นดีเจสเปเชี่ยลในผับของเขาได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ