บทที่ 24 ทุกสิ่งและทุกอย่าง

"อื้อ~" ฉันไล่บิดขี้เกียจครางเสียงหวานในลำคอกับยามเช้าของวันใหม่ที่มีแสงแดดแยงตาจนต้องตื่นจากการหลับไหล ลืมตาขึ้นมากระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับสถานการณ์ของวันใหม่โดยที่ลืมคิดไปเลยว่าภายในห้องไม่ได้มีเพียงแค่ฉันคนเดียว

"ขี้เซาแล้วยังขี้เกียจอีก" ดวงตากลมโตเบิกกว้างรีบหยุดการกระทำหันขวับไปยั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ