บทที่ 18 เสียตัว NC20++

เรือนร่างสวยค่อย ๆ ถูกวางให้นอนราบบนเตียงนอนนุ่ม เขาและเธอยังคงจดจ้องหน้ากันไม่ผละจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รินรดใบหน้ากัน มือหนาที่ไล่สัมผัสตามเรือนร่างอรชรกำลังทำให้เธอขนกายลุกซู่อย่างอธิบายความรู้สึกไม่ถูก  

"มีแรงหรือยัง?" หมอหนุ่มเอ่ยถามเสียงเรียบทว่าแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เป็นคำถามที่ทำเอาอีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ