บทที่ 22 สวนดอกไม้

(เหมือนเธอจะไหวตัวทันแล้วครับนาย)

"จับตาดูให้ดี แล้วรายงานทุกอย่างที่เห็นว่าผิดปกติ"

(ได้ครับนาย)

ติ๊ด.

ครืดดดดดดดด

สิ้นเสียงปลายที่ถูกตัดลงหมอหนุ่มก็เดินกลับเข้ามาในบ้านพักอีกครั้งหลังจากที่เขาหายออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงของบ้านพัก

"เรื่องงานเหรอคะ?" น้ำฝนที่นั่งรอบนโซฟาไปไหนไม่ได้เอ่ยถามเสียงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ