บทที่ 16 คุ้นชิน

บทที่16

คุ้นชิน

เช้าวันต่อมา

เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยด้วยชุดนักศึกษาเพื่อเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยตามปกติ ร่างบางก็ต้องค่อยๆแง้มประตูออกมากวาดสายตาดูรอบๆก่อนว่าทางสะดวกให้ออกไปหรือเปล่า

“ฟู่วว…สงสัยออกไปแล้ว” ดารัณยิ้มกริ่มออกมาด้วยความโล่งใจ เธอพยายามที่จะไม่ให้ใครอีกคนเห็นเธอถ้าไม่จำเป็นตามที่เขาต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ