บทที่ 2 คนแรก NC+
บทที่2
คนแรก NC+
ด้านจาฟาร์ ถึงแม้เขาจะมึนเมาไปบ้างแต่ยังพอมีสติหลงเหลืออยู่ วันนี้เขาออกมาดื่มกับเพื่อนตามปกติเพราะคลับนี้เขาเป็นหุ้นส่วนอยู่ทำให้ต้องเข้ามาดูแลอยู่บ่อยครั้งและหากวันไหนที่เขาดื่มหนักจนเกินไปก็จะขึ้นมาพักยังห้องที่เพื่อนจัดไว้ให้อย่างเช่นทุกครั้ง
แต่วันนี้มันกลับไม่ปกติเพราะมีใครบางคนเข้ามาในห้องนี้โดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาตและวันนี้เขาก็ไม่ได้เรียกหญิงสาวคนไหนให้มานอนด้วยเพราะรู้สึกเบื่อๆ ไม่มีอารมณ์แล้วเหตุใดถึงมีผู้หญิงมาอยู่ในห้องนี้ได้
ร่างสูงจ้องมองเธอด้วยสายตาดุเข้มขึ้นเพราะร่างบางตรงหน้ายังคงนอนกระสับกระส่ายไม่ตอบคำถามเขาเลย
“ฉันถามว่าเธอเป็นใคร!” เขาเน้นย้ำและเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆด้วยท่าทีดุดัน ด้านเฌอร์รินที่เริ่มจะไม่ไหวกับอาการที่เป็นอยู่ก็พยายามกัดฟันทนและพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะค่อยๆ เดินโซเซเข้าไปหาเขาแต่ยิ่งเธอเดินเข้าไปใกล้เขามากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งร้อนรุ่มมากเท่านั้น
ยิ่งกลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาที่โชยมากระทบจมูกเธอก็ยิ่งรู้สึกควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เพราะมันหอมมากหอมเหมือนกับจะเชิญชวนให้เธอเข้าไปดอมดมยังไงยังงั้น
“ช่วยฉันด้วย!” เธอเปล่งเสียงได้เพียงเท่านั้นเพราะตอนนี้ลำคอเธอแห้งผากมากส่วนแววตาก็ฉ่ำปรือและมองเขาอย่างขอร้องอ้อนวอนให้เขาช่วยเธอจากอาการที่เป็นอยู่
จาฟาร์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยืนมองเธอนิ่งๆ เพราะเขายังคงไม่ไว้ใจคนตรงหน้าเพราะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่และเขาก็ไม่รู้ว่าใครส่งเธอมาด้วย ความปลอดภัยของตัวเองย่อมสำคัญที่สุด
แต่ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งหงุดหงิดในใจโดยเฉพาะเวลาที่มองสบตากลมโตของเธอมันเหมือนกับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เขาสนใจจนลืมไปว่าร่างบางตรงหน้าเข้ามาในห้องนี้ทำไมและเข้ามาเพื่อจุดประสงค์อะไร
“คุณช่วยฉันด้วย ฉันไม่ไหวแล้ว” ร่างบางได้แต่เอ่ยปากขอร้องเสียงสั่น เธอก้าวเดินไม่กี่ก้าวก็ซวนเซซบลงที่อกแกร่งของเขาอย่างถือวิสาสะเพราะตอนนี้เธอทนความต้องการไม่ไหวแล้วจริงๆ
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้มและรีบโอบรอบคอเข้าลงมาก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจูบเขาก่อนอย่างอุกอาจแม้ไม่ประสาแต่เธอก็พยายามบดจูบลงไปตามความต้องการของตัวเองเธอทั้งกอดและคลอเคลียเขาจนร่างสูงต้องรีบผลักเธอออกไป
“อ๊ะ!” เธอร้องเสียงหลงเมื่อถูกชายหนุ่มผลักจนร่างกายถอยห่างออกมาแต่แววตากลับมองเขาอย่างต้องการเหมือนเดิม
จาฟาร์มองสำรวจเธอด้วยสายตานิ่งเรียบและพยายามตั้งสติกับความร้อนแรงของเธอเมื่อสักครู่แค่เพียงถูกริมฝีปากนุ่มๆ ของเธอสัมผัสเขาก็แทบควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ถึงได้รีบผลักเธอออกห่างอย่างรวดเร็ว
ผู้หญิงคนนี้สูงแค่หน้าอกของเขาเท่านั้นเธอมีดวงตากลมโตและจมูกเชิดรั้นที่น่าจะดื้อไม่เบา เขาไล่สายตามองเธอทุกส่วนบนใบหน้าก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีกครั้งเพราะมันแดงระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติจนเขาอยากสัมผัสอีกรอบ
ยิ่งมองก็ยิ่งอยากจูบ นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่จะมาหลงเสน่ห์ของผู้หญิงแปลกหน้าเพียงเพราะโดนเธอจูบอย่างนั้นเหรอ ไม่มีทาง!
แต่พอมองสำรวจเธออีกทีกลับพบว่าเธอมีอาการแปลกๆเหมือนกับคนไม่มีสติและควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
“เธอเป็นอะไร” อดไม่ได้ที่จะถามเพราะร่างบางได้เดินเข้ามาคลอเคลียเขาอีกแล้วและครั้งนี้ร่างกายของเธอสั่นเทาอย่างหนักด้วย
“ฉะ..ฉันรู้สึกแปลกๆ ฮึก! คุณช่วยฉันด้วย ฉันขอร้องล่ะ!” เธอขอร้องเขาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เพราะตอนนี้เธอทรมานมากจริงๆ
จาฟาร์ที่เห็นแบบนั้นก็รู้ได้ในทันทีว่าคนตรงหน้าน่าจะโดนวางยาบางอย่างมาเธอถึงได้มีท่าทีแบบนี้ คราวนี้ร่างสูงเป็นฝ่ายลูบไล้ใบหน้าเธอและเชยคางให้มองสบตากับเขาอีกครั้ง เธอเองก็รีบมองตอบเขาอย่างขอร้องและต้องการเขามากๆด้วย
ร่างสูงทนสายตาที่มีความต้องการของเธอไม่ไหวเขาจึงผลักเธอให้นอนลงบนเตียงอีกครั้งและครั้งนี้เขาเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมเธอไว้ด้วยตัวเองเพราะเธอกำลังทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาเพียงแค่ส่งสายตายั่วยวนอย่างไม่รู้ตัว
“ถ้าเธออยากขนาดนั้นฉันก็จะสนองให้ ถือว่าเธอขอร้องฉันเองนะ” ร่างสูงแสยะยิ้มก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมที่จะกระชากชุดเดรสสั้นของเธอออกด้วย
ร่างกายของเธอทำเอาเขากระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจเห็นตัวเล็กๆแบบนี้แต่ซ่อนรูปจนเขานึกไม่ถึงเลยทีเดียว ผิวกายก็ขาวนวลเนียนน่าสัมผัสจนตอนนี้เขาอดใจไม่ไหวอีกต่อไปแล้วได้แต่ก้มลงไปกระซิบข้างหูย้ำเตือนเธออีกครั้ง
“ตื่นมาอย่ามาเรียกร้องทีหลังก็แล้วกันเพราะฉันไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้น”
เฌอร์รินไม่ได้สนใจคำพูดพวกนั้นของเขาเพราะตอนนี้สิ่งที่ต้องการคือเธออยากปลดปล่อยความทรมานที่เป็นอยู่ในตอนนี้ให้หมดไป
เธอบิดเร้าร่างกายไปมาพร้อมกับกัดริมฝีปากไว้แน่น เมื่อร่างสูงเริ่มสัมผัสร่างกายของเธออย่างรุนแรงเขาทั้งบีบเคล้นหน้าอกของเธอและยังลูบไล้และสัมผัสไปทั่วทั้งร่างกายของเธอด้วย
“อื้ออ…” เธอหลุดครางเสียงแผ่วเพราะทนกับความร้อนรุ่มไม่ไหวเพียงแค่เขาสัมผัสเธอก็ร้อนผ่าวไปหมดทั่วทั้งร่างกาย
จาฟาร์ที่เห็นร่างกายขาวเนียนของคนตรงหน้าทุกซอกทุกมุมก็ยิ่งเกิดอารมณ์กระสันมากขึ้น เขายอมรับว่าคนตรงหน้าสวยมาก หน้าอกก็ใหญ่และนุ่มสู้มือจนเขาไม่อยากผละมือออกไปเลย มันน่าจับขย้ำให้ช้ำไปทั้งตัวจริงๆ
ร่างสูงไม่รอช้ารีบหันไปหยิบคอนดอมมาสวมใส่เหมือนทุกครั้งเพราะเขาไม่อยากมีปัญหาให้ปวดหัวทีหลัง ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าจะดูสวยและน่าลิ้มลองขนาดไหนแต่เขาก็จะไม่ประมาทเด็ดขาด
“คงไม่ต้องเล้าโลมหรอกนะ ดูแล้วเธอน่าจะพร้อมกว่าฉันซะอีก” หลังจากนั้นก็จับขาอีกคนออกให้กว้างและจับกระแทกทันทีโดยไม่มีการเล้าโลมอย่างที่พูดจริงๆ
กึก! สวบบ!
“อ๊ะ! กรี๊ดดด!” เฌอร์รินกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เธอเกร็งตัวอย่างหนักเพราะความเจ็บแสบและความอึดอัดคับแน่นที่ได้รับในตอนนี้มันกำลังทรมานเธอ
น้ำตาไหลอาบแก้มลงมาเพราะเธอรู้สึกเจ็บตรงนั้นมากจริงๆแต่ถึงจะเจ็บมากแต่เธอก็มีความต้องการมากเช่นกัน
ด้านจาฟาร์ที่ดันแก่นกายเข้าสุดแรงก็รับรู้ถึงเยื่อบางอย่างฉีกขาดไปด้วยและตอนนี้หยดเลือดก็ค่อยๆไหลออกมาอาบชโลมยังคอนดอมที่เขาสวมใส่อยู่
"ฉันเป็นคนแรกสินะ" ร่างสูงแสยะยิ้มออกมาด้วยความพอใจ เขาจัดการดึงคอนดอมออกด้วยความเผลอไผลในร่างกายนี้เพราะมันรู้สึกเกะกะน่ารำคาญ
เขาอยากจะจับเธอกระแทกแรงๆให้สมกับความคับแน่นที่มันดูดตัวตนของเขาจนตอนนี้มันปวดหนึบไปทั่วทั้งลำแล้ว
ปึก!! ปึก!!
“อ๊าาา..แน่นมาก” ร่างสูงครางต่ำอย่างพึงพอใจ เขาเสียวซ่านอย่างหนักเพราะไม่คิดว่าร่องแคบเธอจะตอดรัดขนาดนี้ ทั้งตอดและดูดกลืนจนมิดลำเลยทีเดียว
“อ๊ะ! อ๊าา” เฌอร์รินที่นอนรับแรงกระแทกอยู่ก็ได้แต่บิดเร้าร่างกายไปมาเพราะเธออึดอัดและคับแน่นเอามากๆเธอรับรู้ได้ถึงขนาดของเขาที่สอดแทรกเข้ามามันแนบแน่นและใหญ่มากเพราะไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รู้สึกเจ็บขนาดนี้หรอก
ตรงนั้นของเธอคงฉีกขาดไปแล้ว เธอคงไม่หลงเหลือความบริสุทธิ์ที่รักษามาตลอดหลายปีแล้วสินะ
“อื้ออ..เบาๆหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว” เฌอร์รินได้แต่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปนเสียว เธอนอนจิกผ้าปูที่นอนอย่างหาที่ระบายจนตอนนี้เหงื่อเธอผุดขึ้นมาเต็มกรอบหน้าไปหมดรวมถึงตัวของเธอก็ด้วยที่มันเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่รู้ว่าเกิดจากฤทธิ์ยาหรือว่าความร้อนแรงที่เขามอบให้เธอกันแน่
ปึก ปึก ปึก!
“ซี้ดด..อ๊าา อย่ามาสั่งฉัน เธอขอร้องฉันเองนะ..นอนให้ฉันเอาอย่างเดียวก็พอ” จาฟาร์แสยะยิ้มใส่ก่อนจะเปลี่ยนเป็นครางเสียวออกมาแทนเพราะตอนนี้เขาเสียวมาก เสียวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน
“อึ้มม ดีมาก” เขายังคงกระแทกกระทั้นใส่เธออยู่แบบนั้นอย่างหนักหน่วงและรุนแรงกระทั่งรู้สึกทนไม่ไหวจึงเร่งจังหวะตอกตรึงเข้าไปจนร่างกายของเธอสั่นเกร็งไปหมด
ปึก!! ปึก!!
“อ๊ะ! อร๊ายย!” ร่างบางกระตุกเกร็งและเสร็จสมไปก่อนโดยที่ร่องแคบยังคงถูกแก่นกายขนาดใหญ่ถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วงทำให้เธอเผลอตอดรัดแก่นกายอย่างถี่รัวไม่แพ้กัน
“ซี้ดดด อึ้ม จะแตก!”
เขาถาโถมแรงกายและกระแทกกระทั้นใส่ร่องแคบเพื่อส่งตัวเองให้ถึงฝั่งฝันซึ่งร่างกายของเธอก็ทำเอาเขาอดทนต่อไปไม่ไหวน้ำเชื้อที่กักเก็บไว้ถูกรีดออกมาในที่สุด
ปึก!!
“อ๊าาาส์!” น้ำรักพวยพุ่งเข้าใส่ร่องคับแคบจนล้นเอ่อร่างบางนอนหอบหายใจแรงเพราะเธอได้เสร็จสมพร้อมเขาไปอีกรอบจนตอนนี้เธอรู้สึกไม่ไหวแล้วร่างกายเธอมันบอบช้ำและเจ็บแสบไปหมดแล้วจริงๆ
“พอแล้วได้ไหม ฉะ..ฉันไม่ไหวแล้ว” เธอบอกเขาเสียงอ่อนเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าแก่นกายของเขาจะแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้งโดยที่ยังไม่ถอดถอนออกจากร่องรักเธอด้วยซ้ำ
“หึ! คิดว่าฉันจะพอแค่นี้เหรอ” ไม่ว่าเปล่าเขายังเริ่มขยับโยกแก่นกายให้สอดลึกเข้าไปอีกครั้งและครั้งนี้เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะไปจบตรงไหนด้วย
ยอมรับว่าเขาพอใจในร่างกายของเธอมากๆมากจนไม่อยากถอดถอนแก่นกายออกไปจากโพรงอ่อนนุ่มนี้เลยเพราะมันทั้งรัดและคับแน่นจนอยากร่วมรักกับเธอหลายๆรอบจนกว่าเขาจะพอใจ
“ซี้ดด เสียวหัวฉิบ” ร่างสูงยังคงเร่งจังหวะอยู่แบบนั้นอีกหลายๆครั้งและเขายังคงตอกตรึงเข้าใส่ร่องเธอไม่รู้เหนื่อยและไม่รู้ด้วยว่าคืนนี้เขาจะปล่อยให้เธอได้นอนตอนไหนด้วย คงต้องรอจนร่างบางสลบไปเองละมั้ง…
อีกด้าน
“ห้องนี้ไม่ใช่เหรอวะ ทำไมไม่มีคนอยู่ มึงวางยาเธอแน่นะ” ชายหนุ่มอีกคนถามเพื่อนด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะดูเหมือนว่าแผนที่วางไว้จะผิดพลาด
“เออดิ กูมั่นใจเพราะกูหลอกให้เพื่อนของเธอ พาเธอขึ้นมาห้องนี้” ทั้งสองคนยืนมองหน้ากันก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้และรีบเดินออกไปมองยังห้องพักวีไอพีอีกห้องที่อยู่ไม่ไกล
ทั้งสองคนหน้าซีดทันทีเมื่อรู้ว่าเจ้าของห้องนั้นเป็นใครและถ้าพวกเขาไม่อยากตายก็ไม่ควรเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง
“กูว่าอย่ายุ่งเลยดีกว่า เจ้าของที่นี่คงไม่เอาเราไว้แน่ ถ้าเข้าไปวุ่นวายตอนนี้”
แม้จะรู้สึกเสียดายเหยื่อสาวในค่ำคืนนี้แต่ด้วยความรักตัวกลัวตายก็ยอมล่าถอยออกไปจากตรงนี้จะดีกว่าเพราะตอนนี้ทั้งสองคนรู้แล้วว่าเฌอร์รินน่าจะเข้าห้องผิดและยังเผลอเข้าไปยังห้องที่ใครๆก็รู้ว่าเจ้าของห้องน่ากลัวและมีอิทธิพลขนาดไหน ถ้าไม่อยากตายอย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า…
