บทที่ 17 อยากได้หลาน

บทที่17

อยากได้หลาน

วันต่อมา

“ตอนเย็นฉันจะแวะไปบ้านพ่อแม่ฉันเลย เธอไม่ต้องรอ” ซีโน่เอ่ยบอกคนตัวเล็กที่เดินมาส่งเขาไปทำงานอย่างเช่นทุกวัน

“ค่ะ” อันนาพยักหน้ารับอย่างรับรู้พร้อมกับยิ้มบางๆ แม้ภายในใจจะยังคงรู้สึกน้อยใจอยู่แต่เธอก็เลือกที่จะเก็บมันไว้

“ฉันไปล่ะ” ซีโน่หันมาบอกคนข้างๆ อีกครั้งก่อนที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ