บทที่ 9 ใครอนุญาต

บทที่9

ใครอนุญาต

คฤหาสน์ซีโน่

หลังจากนั่งคุยงานกับเพื่อนเรียบร้อยซีโน่ก็ไปต่อยังคลับหรูอีกที่เพื่อนั่งดื่มต่อโดยมีสาวๆ มานั่งคอยบริการเหมือนเดิม เขายังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิมอย่างที่ผ่านมาไม่ได้คิดสนใจว่าตอนนี้มีใครอีกคนอยู่ภายในบ้านของตัวเองหรือไม่

ซีโน่เดินเข้ามาภายในบ้านด้วยท่าทีปกติแม้จะดื่มไปค่อนข้างมากแต่ก็ยังพอมีสติหลงเหลืออยู่ เขาเดินขึ้นไปยังห้องนอนตัวเองอย่างไม่คิดสนใจอะไร กระทั่งจะเข้าไปภายในห้องก็อดที่จะเหลือบไปมองยังห้องนอนของเมียหลอกๆตัวเองไม่ได้ สุดท้ายแล้วเขาก็เปิดประตูห้องตัวเองเข้าไปอย่างสลัดความคิดบางอย่างทิ้ง

เช้าวันต่อมา

อันนาตื่นอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าเพราะเมื่อคืนเธอเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ เธออยู่รอใครอีกคนจนกระทั่งทนไม่ไหวหลับไปในที่สุด วันนี้เธอรู้สึกอาการต่างๆ ดีขึ้นมากไม่รู้สึกปวดหัวแล้ว แม้จะยังจำอะไรไม่ได้แต่เธอก็คิดว่าเธอควรจะทำหน้าที่ภรรยาที่ควรจะทำเพราะถึงยังไงสุดท้ายแล้วในตอนนี้เธอก็มีเพียงแค่เขาผู้ซึ่งเป็นสามี เธอควรจะเชื่อใจและดูแลเขาอย่างที่ภรรยาควรจะทำ เมื่อคิดได้ดังนั้นอันนาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้าก่อนจะเดินไปยังห้องของใครอีกคนที่อยู่ไม่ไกลจากเธอนัก

ก๊อก ก๊อก! อันนาเคาะประตูอยู่สองสามครั้งแต่จนแล้วจนรอดคนด้านในก็ไม่มีท่าทีจะมาเปิดให้เธอ อันนาจึงถือวิสาสะลองหมุนลูกบิดประตูดูและพบว่าเขาไม่ได้ล็อกห้อง เธอจึงเปิดประตูเดินเข้าไปด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อยก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องด้วยความไม่คุ้นชิน ห้องนอนของเขากว้างกว่าห้องของเธอมากและก็ดูเป็นสัดส่วนอย่างหรูหรา

เธอมองไปยังเตียงขนาดใหญ่ที่มีใครอีกคนนอนคว่ำหน้าอยู่นิ่งๆ ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ แต่กระนั้นเธอก็เลิกสนใจหน้าหล่อๆ ของสามีตัวเอง เธอเดินเลี่ยงเข้าไปยังห้องแต่งตัวของเขาเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้าให้เขาเพื่อว่าเขาตื่นขึ้นมาจะได้หยิบใช้งานได้สะดวก เธอเปิดตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ของเขาด้วยท่าทีปกติก่อนจะขมวดคิ้วออกมากับชุดเสื้อผ้าของเขาที่มันมีแต่สีดำและสีขาวปะปนอยู่ด้วยนิดหน่อย ทั้งเสื้อยืดและเสื้อเชิ้ตต่างก็เป็นสีดำทั้งหมด

“นี่เขาไม่มีเสื้อผ้าสีอื่นเลยเหรอ” อันนาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะสลัดความคิดเหล่านั้นออกไปและเอื้อมมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสแล็คสีเดียวกันอย่างที่ใครอีกคนชอบใส่ เธอสังเกตจากการเจอเขาทุกครั้งเขาก็จะสวมใส่เสื้อผ้าประมานนี้เสมอ

อันนานำมันออกมาแขวนไว้ยังโซนแต่งตัวใกล้ๆ กับห้องน้ำสุดหรูหราของเขา หลังจากนั้นเธอก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าที่อีกคนใช้แล้วมาลงใส่ตะกร้าผ้าให้เรียบร้อยเพื่อที่จะได้นำลงไปซักทำความสะอาดให้

อันนาหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำที่อีกคนวางทิ้งไว้อย่างไม่เป็นระเบียบนักพร้อมกับกางเกงที่เขาวางทิ้งไว้แบบส่งๆ ไม่ต่างกัน เธอนำเสื้อผ้าเหล่านั้นขึ้นมาคลี่ออกจากกันแต่ก่อนที่จะนำมันไปลงตะกร้าผ้าเธอก็สะดุดกับกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงและมีรอยลิปสติกบางๆ ยังเสื้อผ้าของเขา อันนาที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกบางอย่างขึ้นมาแต่สุดท้ายเธอก็เลิกสนใจเพราะตอนนี้เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องรู้สึกยังไงกับเขา

เธอจึงตัดสินใจเลิกคิดและทำหน้าที่ของตัวเองไปด้วยท่าทีที่พยายามปกติ เธอโยนเสื้อผ้าเหล่านั้นทิ้งลงไปตะกร้าอย่างไม่ไยดีก่อนจะมีบางอย่างล่วงหล่นลงมาอีกครั้งและมันคือซองถุงยางอนามัยที่ยังไม่ถูกใช้

พรึบ! อันนาหยิบมันขึ้นมาดูด้วยแววตาวูบไหวแต่มันก็เพียงนิดเดียวเท่านั้น เธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ อย่างพยายามจะไม่สนใจ

“ทำอะไร ใครอนุญาตให้เธอเข้ามา!” ซีโน่ที่รู้สึกเหมือนมีคนเข้ามายุ่มย่ามภายในห้องตัวเองเขาก็ลุกจากเตียงด้วยอารมณ์หงุดหงิด เมื่อเห็นใครอีกคนกำลังยุ่มย่ามอยู่กับเสื้อผ้าของเขาจึงเอ่ยถามอีกคนออกไปเสียงเรียบพร้อมกับหลุดท่าทีไม่พอใจออกมา

“เอ่อ…อันเคาะประตูแล้วแต่เห็นคุณไม่ยอมเปิดอันก็เลยเข้ามาเองค่ะเพราะคิดว่าอันควรจะดูแลคุณในฐานะภรรยา” อันนาตอบอีกคนออกไปด้วยความตกใจไม่น้อยกับน้ำเสียงที่ดุเข้มนั้น ทำไมเขาต้องดูโมโหขนาดนั้นด้วย

ซีโน่ที่ได้ยินแบบนั้นก็เสยผมยุ่งเหยิงตัวเองด้วยท่าทีพยายามระงับอารมณ์ไม่พอใจเอาไว้เพราะเมื่อกี้เขาเผลอดุเธอออกไปอย่างลืมตัว ก่อนที่เขาจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องเมื่อเห็นว่าอีกคนเตรียมชุดเอาไว้ให้พร้อมกับตามเก็บเสื้อผ้าให้เขาแบบนั้นแล้ว ซีโน่ก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะรีบปรับสีหน้าท่าทางให้มันดูอ่อนลง

“ที่จริงเธอไม่ต้องทำเองก็ได้ เธอจะเหนื่อยเปล่าๆ” ซีโน่บอกด้วยท่าทีปกติไม่ได้ดุอีกคนเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว อันนาที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อยก่อนจะยิ้มตอบเขาบางๆ

“ไม่เป็นไรค่ะ อันอย่างทำให้คุณ” อันนาตอบออกไปเสียงหวานก่อนจะเริ่มเก็บเสื้อผ้าเขาลงตะกร้าอีกครั้งและแอบซ่อนซองถุงยางอนามัยของเขาเอาไว้อย่างแนบเนียน ซีโน่ที่ได้ยินอีกคนแทนตัวเองด้วยชื่อแบบนั้นก็รู้สึกแปลกหูไม่น้อยแต่เขาเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป

“อืม อยากทำก็ทำ” เมื่อเห็นว่าเธอยืนยันอยากจะทำเขาก็คงต้องปล่อยให้เธอทำไปจะได้ไม่คิดระแวงสงสัยอะไรอีก อันนายิ้มสดใสก่อนที่เธอจะเบนสายตาไปทางอื่นอย่างเนียนๆ เพราะตอนนี้คนตรงหน้าเธอใส่เพียงแค่กางเกงนอนตัวเดียวเท่านั้น ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่าโชว์ซิกซ์แพ็กแน่นๆ จนเธอรู้สึกประหม่าอย่างไรก็ไม่รู้

“ฮึ!” ซีโน่ที่เห็นท่าทางเขินอายของเธอก็แสยะยิ้มออกมาอย่างพอใจก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆ ด้วยท่าทีที่ทำให้อันนาใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง

“เขินฉันทำไม เธอเป็นเมียฉันก็ควรจะชินกับร่างกายผัวสิ” ซีโน่เอ่ยบอกอีกคนพร้อมกับยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นแก้มแดงๆ ของเธอ ถ้าเป็นเธอในตอนนั้นคงจะใช้สายตาเฉยเมยมองเขาสินะ ซีโน่เผลอนึกไปถึงครั้งแรกที่เขาได้เจอเธอ

“คุณไปอาบน้ำเถอะค่ะ อันจะรอแต่งตัวให้” อันนาผลักอีกคนออกจากเธอเบาๆ ก่อนจะหลบสายตาของเขาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในใจ ซีโน่ยอมผละออกจากเธออย่างว่าง่ายแต่ก่อนที่เขาจะยอมไปอาบน้ำก็ก้มลงจูบริมฝีปากนุ่มๆของเธอที่มันล่อตาล่อใจเขาตั้งแต่ได้มองเธอใกล้ๆ แบบนี้หนักๆ อีกจนได้

รอบนี้เขาจูบเธอหนักๆ เหมือนเดิมพร้อมกับสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปด้วย เขาดูดดึงลิ้นเล็กของเธออย่างพอใจและรู้สึกว่าเขาต้องการมันมากกว่านั้น กระทั่งมองสบตาที่ตื่นตระหนกของเธอเขาถึงคิดได้ว่ามันยังไม่ถึงเวลา เดี๋ยวลูกนกตัวน้อยจะเตลิดไปซะก่อน

อันนาที่ถูกจูบด้วยความหนักหน่วงแบบนั้นก็รู้สึกใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำไมเธอถึงรู้สึกแปลกใหม่เหมือนไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนนะ

หลังจากอาบน้ำเสร็จซีโน่ก็เดินออกมาด้วยท่าทีปกติ แม้เขาจะยังรู้สึกไม่คุ้นเคยที่มีอีกคนจัดเตรียมเสื้อผ้าให้แบบนี้ ทั้งยังตามไปเก็บที่นอนให้เขาจนมันเรียบกริบดังเดิม ในขณะที่ซีโน่เผลอคิดอะไรบางอย่างอันนาก็เดินมาช่วยเขาแต่งตัวโดยที่ซีโน่ก็สลัดผ้าเช็ดตัวออกจากร่างกายกำยำสมส่วนของตัวเองอย่างไม่นึกอาย อันนาที่เห็นแบบนั้นก็เบิกตาออกมาอย่างคนตกใจก่อนที่หน้าของเธอจะร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่ ก็อีกคนเล่นแก้ผ้าต่อหน้าเธอทั้งยังไม่ได้สวมใส่อะไรไว้ข้างในแบบนี้ เธอก็ต้องตกใจสิ ตาจะเป็นกุ้งยิงหรือเปล่าก็ไม่รู้

อันนาที่เห็นแบบนั้นก็รีบไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้เขาด้วยใจที่สั่นไหวโดยที่มือเธอก็สั่นไม่แพ้กัน ซีโน่ยกยิ้มด้วยความอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว กระทั่งอันนาช่วยติดกระดุมเสื้อให้เขาจนเรียบร้อย ซีโน่จึงได้มีโอกาสมองใบหน้าสวยของเธอใกล้ๆ อีกครั้ง การที่มีใครมาทำอะไรแบบนี้ให้บอกเลยว่าเขาไม่คุ้นชินกับมันสักนิดแต่สุดท้ายเขาก็ยอมให้เธอทำเพราะไม่อยากให้เธอต้องมาตั้งคำถามอะไรกับเขาให้หงุดหงิดใจอีก

“เสร็จแล้วค่ะ งั้นอันเอาเสื้อผ้าของคุณลงไปให้หงส์ซักให้นะคะ” อันนาแต่งตัวให้เขาเสร็จเรียบร้อยก็รีบบอกเขาออกไปเพื่อจะได้อยู่ห่างจากเขาสักหน่อย เธอดันรู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้กับการใกล้ชิดกับเขา

“อืม ฉันจะไปทำงานล่ะ”

“คุณไม่ทานข้าวก่อนเหรอคะ” อันนาที่ได้ยินว่าเขาจะออกไปทำงานเลยก็อดถามออกไปไม่ได้

“ไม่ล่ะ ฉันมีงานด่วน เธอทานเลย” ซีโน่บอกอีกคนออกไปด้วยท่าทีนิ่งๆ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปข้างนอกโดยมีอันนาเดินตามหลังออกมาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่แทรกเข้ามา

เธอมองเขาเดินออกไปกับลูกน้องตัวเองอย่างวูฟโดยที่เขาไม่ได้หันมาสนใจเธออีก อันนาจึงมีสีหน้าหงอยลงเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ก่อนที่เธอจะสลัดความคิดทุกอย่างออกไปและเดินเอาเสื้อผ้าเขาไปให้หงส์ได้ซักทำความสะอาดก่อนที่เธอจะกลับมานั่งทานข้าวเงียบๆ คนเดียวดังเดิมเหมือนเมื่อวาน

“เขาก็คงจะกลับดึกเหมือนเดิมอีกสินะ...”