บทที่ 4 เจอตัวสักที

บทที่4

เจอตัวสักที

เวลาต่อมา

แกรก!

“ดาร์ทจะไปไหน” เอด้าเปิดประตูห้องนอนตัวเองออกมาเพื่อจะลงไปดื่มน้ำด้านล่างก็เอ่ยถามพี่ชายตัวเองออกไปด้วยความสงสัยเพราะตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว

“ดาร์ทจะไปผับเฮียเจ” เอดาร์ทที่เห็นน้องสาวเดินตามลงมาก็บอกออกไปด้วยท่าทีปกติ

“ไปหาเฮียเหรอ” เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นดีใจออกมาทันที

“อืม เฮียจะเลี้ยงต้อนรับน่ะ”

“ชิ ไม่เห็นชวนด้าบ้างเลย” คนตัวเล็กบ่นออกมาด้วยความน้อยใจเพราะเธอเองก็อยากเจอเขาเหมือนกัน

“ก็มีแต่ผู้ชาย เฮียเขาคงไม่อยากให้ด้าไปน่ะ” เอดาร์ทบอกอีกคนออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเพราะไม่อยากให้เธอน้อยใจไปมากกว่านี้

“ถ้างั้นด้าขอไปด้วย นะๆ” เอด้ารีบเข้ามาออดอ้อนพี่ชายตัวเองทันทีและเธอรู้ว่ายังไงเอดาร์ทก็ต้องยอมตามใจเธออยู่แล้ว

“เฮ้อ โอเคๆ จะไปก็ไปแต่งตัวดาร์ทจะรอตรงห้องรับแขก”

“ด้าขอเปลี่ยนชุดแต่งหน้าแป๊บเดียว” เอด้ารีบบอกคนตรงหน้าออกไปด้วยความดีใจก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนอีกครั้งเพื่อแต่งหน้าแต่งตัวใหม่

ใช้เวลาไม่นานนักเอด้าก็กลับลงมาอีกครั้งด้วยชุดเดรสสั้นเกาะอกสีดำซึ่งเป็นแบรนด์เสื้อผ้าของเธอเองพร้อมกับแต่งหน้าเบาๆเพราะเธอมีเวลาไม่มากนักแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคงดูสวยเซ็กซี่ดังเดิม

“ดาร์ทไปกัน ด้าพร้อมแล้ว” เอด้าบอกออกไปด้วยรอยยิ้ม

“หืม ชุดสั้นไปหรือเปล่า” เอดาร์ทที่เงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองน้องสาวตัวเองก็ต้องขมวดคิ้วกับชุดที่อีกคนใส่

“คิกๆ นี่เบาสุดๆแล้ว ก็คนมันสวยเซ็กซี่เอง ดาร์ทจะให้ด้าทำไง” เอด้ายิ้มขำกับสีหน้าของพี่ชายเพราะเธอเองถึงแม้จะไม่ได้แต่งอะไรเยอะแต่ด้วยรูปร่างที่ดูเย้ายวนกับใบหน้าเรียวสวยที่ดูเซ็กซี่ตามธรรมชาติก็ทำให้เธอดูโดดเด่นขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องแต่งอะไรมากมาย

“โอเคๆ” เอดาร์ทได้แต่ส่ายหัวเบาๆก่อนจะเดินนำน้องสาวไปขึ้นรถที่เซทท์จอดรออยู่แล้ว ในตอนแรกเขาจะขับรถไปด้วยตัวเองแต่เมื่อเอด้าขอไปด้วยเขาจึงเปลี่ยนแผนให้เซทท์มาขับรถให้จะดีกว่า...

ผับหรูเจอาร์

ตึก ตึก ตึก! ทั้งสองคนก้าวเข้ามาในผับขนาดใหญ่ของเจอาร์ด้วยสีหน้าท่าทางปกติ โดยมีลูกน้องของเจอาร์เดินนำไปยังโซนวีไอพีที่เจ้านายตัวเองนั่งรออยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว

“สวัสดีครับเฮียๆ” เมื่อเดินมาถึงเอดาร์ทก็เอ่ยทักทายบรรดาเฮียๆของตัวเองด้วยท่าทีสนิทสนมทันที

“เฮ้ย! พาใครมาด้วยเนี่ย” มาร์ตินที่เงยหน้าขึ้นมามองคนมาใหม่ก็เอ่ยแซวออกไปด้วยความหยอกล้อพร้อมกับส่งยิ้มไปให้อีกคนด้วยความใจดี

“สวัสดีค่ะเฮียๆทุกคน ไม่เจอกันนานจำน้องสาวคนนี้ไม่ได้แล้วเหรอคะ” เอด้าหยอกล้อกลับเพราะเธอสนิทสนมกับพวกเฮียๆของเธอมาตั้งแต่เด็กแล้ว

เจอาร์ที่นั่งดื่มเงียบๆเมื่อได้ยินน้ำเสียงสดใสของคนที่เขาไม่ได้เจอมานานก็อดเหลือบตาไปมองไม่ได้ ก่อนที่เขาจะต้องชะงักไปเพราะไม่คิดว่าอีกคนจะโตเป็นสาวเต็มตัวขนาดนี้แล้ว ผิวเธอขาวนวลเนียนรวมถึงรูปร่างก็เซ็กซี่เย้ายวนมาก ส่วนผมของเธอยังคงยาวสลวยและทำสีตามแฟชั่นนิยมเหมือนเดิมยิ่งส่งให้เธอดูสวยและเซ็กซี่มากขึ้นกว่าเดิมอีก คนตัวเล็กส่งยิ้มสดใสมาที่เขาทำให้เขาได้สติขึ้นมา ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่นดังเดิม

พรึบ!

“เฮียเจ ทำไมด้าโทรหาไม่รับบ้างคะ” เอด้าไม่ปล่อยให้เขาเมินนานก็รีบเดินไปนั่งลงข้างๆ เขา เพราะเธอคิดถึงเขามากและเธอก็ดีใจที่ได้เจอเขาอีกครั้ง เธอคล้องแขนเขาเอาไว้ด้วยท่าทีออดอ้อน แม้เขาจะทำหน้านิ่งเฉยแต่ทว่ายังคงหล่อเหลาและดูดีไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

“เฮียไม่ว่าง” เจอาร์ตอบอีกคนออกไปเสียงเรียบพร้อมกับพยายามแกะมือเล็กๆของเธอออกจากท่อนแขนตัวเองไปด้วย

“ไม่เจอกันตั้งนาน ไม่คิดถึงด้าบ้างเลยเหรอคะ ด้าคิดถึงเฮียสุดๆเลยรู้ไหม” คนตัวเล็กยังคงพูดออกไปตามความรู้สึกตัวเองพร้อมกับไม่ยอมปล่อยมือออกจากแขนเขาด้วย

“เอด้า ปล่อยแขนเฮีย เราเป็นผู้หญิงจะมานั่งเกาะแขนผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง” เจอาร์หันหน้ามาดุอีกคนเสียงเข้มแต่เมื่อได้มองสบตากลมโตของเธอใกล้ๆ เขาก็ต้องชะงักไปอีกครั้ง ดวงตาคู่นี้ที่เคยมองเขาด้วยความรักแบบไหนเธอก็ยังคงมองเขาเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนและเขาก็รับรู้ตั้งแต่เธอเริ่มทักเขามาเมื่อสองปีก่อนแล้วแต่ก็แค่พยายามทำตัวนิ่งเฉย

“แล้วต้องทำยังไงคะ ถึงจะเกาะแขนเฮียได้ตลอด” เอด้ายังคงพูดออกไปด้วยรอยยิ้มสดใสไม่นึกกลัวเสียงดุๆของอีกคนเพราะเธอชินแล้ว เขาก็ดุและผลักไสเธอแบบนี้ตลอดเวลาอยู่แล้ว

เจอาร์ที่ได้ยินแบบนั้นก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมกับหันหน้าหนีไปอีกทางโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาอีก กลุ่มเพื่อนที่นั่งมองอยู่ถึงกลับยกยิ้มออกมาด้วยความชอบใจ

“อืม หรือว่าต้องเป็นแฟนคะถึงจะทำได้ ถ้างั้นเฮียก็มาเป็นแฟนด้าสักทีสิคะ” เอด้ายังคงพูดกวนอีกคนออกไปไม่หยุดพร้อมกับระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจยิ่งเขาหงุดหงิดเธอก็ยิ่งชอบเพราะนั่นแสดงว่าเขายังสนใจในสิ่งที่เธอพูดอยู่

“เฮียบอกกี่ครั้งแล้วอย่าพูดอะไรแบบนี้ เฮียไม่ชอบ” เจอาร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงดุดันกว่าเดิมพร้อมกับจับมืออีกคนออกไปจากแขนของเขาด้วยความเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมา

เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาดังเดิมบอกแล้วครั้งนี้เธอเตรียมใจมาเยอะพอสมควรไม่ว่าเขาจะพูดหรือแสดงออกว่าไม่พอใจเธอแค่ไหนเธอก็ยังจะสู้และอดทนให้ถึงที่สุด

“ไม่อยากเป็นตอนนี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ ด้ารอได้เพราะด้าก็รอเฮียมาโดยตลอดอยู่แล้ว” เอด้าพูดออกไปด้วยท่าทีปกติอย่างไม่คิดสนใจหน้านิ่งๆของอีกคนที่มองมายังเธอด้วยสายตาดุดัน

“จุ๊บ คิดถึงเฮียนะคะ” เธอฉวยโอกาสตอนที่เขาหันหน้าไปทางอื่นแอบจุ๊บแก้มเขาแรงๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมาด้วยความชอบใจ

พรึบ!

“เอด้า! ลุกไปจากตรงนี้ก่อนที่เฮียจะหมดความอดทน” เจอาร์ที่ถูกอีกคนขโมยจูบแก้มแบบนั้นก็หันมาส่งสายตาไม่พอใจและหันไปจ้องหน้าเอดาร์ทให้ปรามน้องสาวตัวเองด้วย

เอดาร์ทที่มองอยู่ก่อนหน้านั้นก็ไม่คิดว่าน้องสาวตัวเองจะจู่โจมออกไปแบบนั้นก็ถึงกลับเบิกตาออกมาด้วยความตกใจ ซึ่งทุกคนที่มองอยู่ก็ถึงกับปวดหัวแทนเจอาร์เลยทีเดียวแต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ยังคงยกยิ้มมุมปากออกมาด้วยความชอบใจอยู่ดี

“ด้า มานั่งกับพี่” เอดาร์ทกดเสียงต่ำเรียกน้องสาวให้ลุกมานั่งกับตัวเอง เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้ามุ่ยออกมาก่อนจะได้รับสายตาดุดันจากคนข้างๆอีกครั้งเธอจึงยอมลุกไปนั่งลงข้างๆพี่ชายฝาแฝดตัวเอง

พรึบ เอด้านั่งลงด้วยใบหน้างอง้ำเล็กน้อยก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงของมาร์ตินเอ่ยพูดกับเธอ

“ช่างหัวมันเถอะ มาคุยกับพวกเฮียดีกว่า” มาร์ตินเอ่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงใจดี เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นจึงหันไปส่งยิ้มสดใสกับเหล่าพี่ชายที่เธอเคารพ

“ด้าขอโทษพวกเฮียด้วยนะคะ ที่ไม่ได้มาร่วมงานแต่งงานพวกเฮียเลย ช่วงนั้นด้ายุ่งมากจริงๆ” เธอเอ่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

“ไม่เป็นไร เฮียเข้าใจ” จาฟาร์ที่นั่งเงียบๆอยู่ก็เอ่ยบอกอีกคนออกไปด้วยท่าทีปกติแต่ก็แฝงไปด้วยความเอ็นดู

“ไม่คิดเลยนะคะ ด้ากลับมาครั้งนี้เฮียๆจะมีลูกมีภรรยากันหมดแล้ว ด้าเซอร์ไพรส์มากตอนรู้ว่าพวกเฮียจะแต่งงาน” เอด้าพูดออกมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับพูดคุยกับกลุ่มคนตรงหน้าด้วยท่าทีสบายๆ

“อืม เฮียก็ไม่คิดเหมือนกัน” ซีโน่พูดออกมาบ้างพร้อมกับยกยิ้มออกมานิดๆ

“ทำไมเฮียตินกับเฮียฟรานทำหน้าแบบนั้นละคะ” เอด้าที่เห็นว่ามาร์ตินกับฟรานมีสีหน้าที่ดูเครียดๆ จึงเอ่ยถามขึ้น

“หึ อยากมีลูกน่ะ เมียไม่ยอมมีให้” จาฟาร์ตอบออกไปพร้อมกับยิ้มขำออกมา

“โธ่ เดี๋ยวเจ้รีนกับน้องรัณก็ใจอ่อนมีให้ค่ะ”

“เฮ้อ งั้นเราก็ช่วยพูดกับเมียเฮียให้หน่อยนะ ช่วยเฮียหน่อยเถอะ อยู่ในกรุ๊ปแชตเดียวกันไม่ใช่เหรอ” มาร์ตินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพร้อมกับแสดงสีหน้าว่าอยากมีลูกจริงๆ

“คิกๆ ไว้ด้าจะช่วยกล่อมนะคะ” เอด้ายิ้มขำอย่างเอ็นดูคนอยากเป็นปะป๊า เธอเองรู้จักภรรยาของบรรดาเฮียเธอทุกคนเพราะลีรีนดึงเธอเข้ากรุ๊ปแชตและแนะนำให้เธอรู้จักกับทุกคนถึงแม้ว่าจะยังไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆแต่ก็มีวิดีโอคอลคุยกันจนสนิทสนมกันทุกคนแล้ว

“ด้าอยากไปเยี่ยมอันนากับหลานค่ะ เฮียซีจะอนุญาตให้เข้าพื้นที่ส่วนตัวหรือเปล่าน้า” เอด้าพูดออกมาด้วยความทะเล้นแกล้งเย้าแหย่คนหวงพื้นที่ส่วนตัว

“หึ ถึงเฮียไม่อนุญาตเราก็หาทางเข้าไปจนได้นั่นแหละ” ซีโน่พูดออกมาด้วยรอยยิ้มนิดๆเพราะเขารู้ดีว่าคนตรงหน้าแสบซ่าส์แค่ไหน

“โธ่ ด้าโตแล้วนะคะ ไม่ทำอะไรแผลงๆอีกแล้ว”

“ขอให้โตจริงๆเถอะ” เสียงทุ้มนิ่งเรียบของคนที่นั่งดื่มเงียบๆเอ่ยขึ้นมาลอยๆทำให้เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นหันไปส่งยิ้มกวนๆใส่อีกคนด้วยความพอใจ

“ด้าไม่โตตรงไหนคะ เฮียลองมองดีๆสิ” เอด้าจงใจปัดผมยาวสลวยของตัวเองออกไปจากเนินอกอวบอิ่มที่ถูกปกปิดไว้พร้อมกับขยับเกาะอกเบาๆแกล้งยั่วอีกคนให้หงุดหงิด บอกเลยว่าการทำให้อีกคนโมโหเนี่ยงานถนัดเธอเลยล่ะ     

เจอาร์ที่เห็นแบบนั้นก็ชักสีหน้าออกมาพร้อมกับเบือนหน้าหนีไปอีกทางอย่างไม่สบอารมณ์ที่ถูกอีกคนยั่วโมโหอีกแล้ว เขารู้ว่าเธอโตแล้ว โตมากด้วย!