บทที่ 5 หอมจัง

บทที่5

หอมจัง

โซนวีไอพี

หลังจากที่เอด้าแกล้งกวนโมโหอีกคนออกไป ทุกคนที่นั่งมองอยู่ก็ถึงกับหลุดยิ้มออกมาด้วยความชอบใจ

“ถึงกับพูดไม่ออกเลยว่ะ” มาร์ตินหันไปกระซิบกับซีโน่ที่นั่งหัวเราะอยู่ข้างๆ

“พอแล้วเอด้า เลิกกวนเฮียเจได้แล้ว” เอดาร์ทหันไปปรามน้องสาวให้หยุดแม้ในใจของเขาจะอดรู้สึกขำกับสีหน้าหงุดหงิดของเจอาร์ก็ตามที

เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำปากว่าโอเคพร้อมกับยักคิ้วกวนๆอีกหนึ่งทีส่งไปให้คนหน้าดุที่นั่งกระดกดื่มเครื่องดื่มตรงหน้าไม่หยุด

“เฮีย เรื่องงาน…” เอดาร์ทเมื่อเห็นว่าน้องสาวตัวเองหันไปดื่มและพูดคุยกับเฮียคนอื่นๆแล้วจึงหันมาพูดคุยกับเจอาร์ต่อ

“ไว้ค่อยคุย ไปเจอกันที่นั่นก็แล้วกัน” เจอาร์พูดออกมาเสียงเรียบพร้อมกับปรายตาไปมองทางเอด้าที่กำลังนั่งพูดคุยด้วยความสนุกสนานกับเพื่อนๆของเขา เขาไม่อยากพูดเรื่องงานที่พวกเขากำลังทำต่อหน้าเอด้า แม้จะรู้ว่าอีกคนก็พอรู้และเข้าใจงานของพวกเขาก็ตามที

“โอเคครับ” เอดาร์ทตอบกลับไปอย่างเข้าใจและสถานที่ที่เจอาร์บอกก็คือคาสิโนที่เขาจะเข้าไปทำต่อนั่นเอง

“เฮ้ยๆเอด้า เบาหน่อย” เอดาร์ทหันไปปรามน้องสาวอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเอด้าดื่มเข้าไปเยอะจนตาหวานเชื่อมหมดแล้ว

แม้เอด้าจะดื่มได้บ้างแต่ไม่ได้ถึงกับคอแข็งมากแต่อีกคนชอบไปสุดทุกอย่างไง ถ้าได้ดื่มก็คือต้องได้เมาจนทิ้งตัว เอดาร์ทที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับกุมขมับเลยทีเดียว

“พวกเฮียก็ห้ามบ้างดิ เมาหนักแล้วนั่น” เอดาร์ทบ่นออกมาเบาๆก่อนจะไปดึงแก้วเหล้าออกจากมือบอบบางของน้องสาว

“ดาร์ทอย่ายุ่งน่า” เอด้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเริ่มเมามายก่อนจะหันไปยิ้มหวานชนแก้วกับเฮียตัวเองต่ออย่างไม่คิดสนใจ

“ถ้าดื้อแบบนี้ก็กลับ” เอดาร์ทวางแก้วเหล้าตัวเองลงพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะมองไปที่น้องสาวด้วยแววตาดุๆจนเอด้าต้องเบ้ปากออกมาอย่างขัดใจ

“อือ กลับก็กลับ” บอกแล้วว่าเมื่อไหร่ที่เอดาร์ทดุขึ้นมาเอด้าจะยอมอ่อนลงทันทีเพราะเธอรู้ว่าเวลาพี่ชายฝาแฝดตัวเองโกรธขึ้นมานั้นน่ากลัวยิ่งกว่าอะไร

“ฟู่ว…ผมขอตัวกลับก่อนนะครับเฮีย ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ ขอเอาตัวแสบไปเก็บก่อน” เอดาร์ทพูดออกมาพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ ทุกคนที่นั่งมองอยู่ก็พยักหน้าเข้าใจพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างไม่ได้ว่าอะไร เอด้าก็เหมือนน้องสาวคนเดียวในกลุ่มของพวกเขา ทุกคนต่างก็เอ็นดูเธอไม่น้อยจะมีก็แต่เจอาร์นั่นแหละที่พอรู้ว่าอีกคนชอบก็ทำตัวห่างเหินเย็นชาใส่เธอตลอดเวลา

“อืม พากลับเถอะ เดี๋ยวงอแงขึ้นมาอีก” จาฟาร์บอกเอดาร์ท ออกไปเสียงเรียบก่อนจะมองไปยังเพื่อนตัวเองที่นั่งเงียบๆอยู่อย่างไม่พูดอะไร

“เดินไหวไหมหรือจะให้ดาร์ทอุ้ม” เอดาร์ทเข้ามาประคองน้องสาวให้ลุกขึ้นเพราะเอด้าแทบทิ้งตัวอีกแล้ว

“ไม่อาว ด้าอยากให้เฮียเจอุ้ม” เอด้าพูดออกมาเสียงดังพร้อมกับไม่ยอมขยับไปไหนจนกว่าจะได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

“เอด้า! พี่บอกว่าอย่าดื้อ” เอด้ากดเสียงต่ำเตือนน้องสาวอีกครั้งเพราะเธอเริ่มจะเอาแต่ใจอีกแล้ว

เอด้าที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกน้ำตาคลอขึ้นมาเพราะความเมามายบวกกับความน้อยใจที่โดนดุต่อหน้าคนอื่น

“อย่าไปดุน้องเลย ไอ้เจมึงก็อุ้มไปส่งหน่อยดิวะ” มาร์ตินเมื่อเห็นเอด้าเหมือนจะร้องไห้ก็เลยหันไปบอกเอดาร์ทให้เลิกดุน้องได้แล้ว ก่อนจะหันไปบอกเพื่อนตัวเองอีกทีด้วยสีหน้านิ่งเรียบไม่ได้มีวี่แววล้อเล่นหรือต้องการแกล้งอีกคน

“เฮียช่วยผมหน่อย ไม่งั้นก็คงไม่ยอมกลับ” เอดาร์ทจนปัญญาจริงๆเพราะเขาก็ไม่อยากไปบังคับอีกคนจนเกินไปเดี๋ยวงอนขึ้นมาเขาจะง้อลำบากอีก

เจอาร์ที่ได้ยินแบบนั้นก็อดชักสีหน้าออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายไม่ได้ก่อนจะปรายตาไปมองยังคนที่นอนฟุบลงไปยังโซฟาด้วยความไม่ยอมกลับอย่างที่พูดจริงๆ แล้วดูชุดที่เธอใส่สิสั้นจนจะเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้วทำไมถึงชอบทำให้เขาหงุดหงิดอยู่เรื่อย

“ฟู่ว…เอาเสื้อมาคลุมน้องสาวมึงด้วย” เจอาร์ลุกขึ้นยืนพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ เอดาร์ทที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบถอดเสื้อคลุมตัวเองพันรอบขาน้องสาวตัวเองไว้ก่อนจะส่งให้เจอาร์อุ้มเธอออกไป

พรึบ! เจอาร์ช้อนอุ้มอีกคนอย่างสบายๆเพราะเอด้าหุ่นดีขนาดนี้เอาอะไรมาหนัก เธอคงควบคุมน้ำหนักเพื่อใส่ชุดสวยๆของตัวเองนั่นแหละ

“อื้อ เฮียเจเหรอคะ” เมื่อถูกช้อนอุ้มขึ้นมาเธอก็ปรือตามองคนอุ้มอย่างไม่เชื่อสายตาก่อนจะยิ้มหวานออกมาด้วยความดีใจ

“หอมจัง” เอด้ารีบเอาหน้าซุกอกอีกคนเอาไว้ด้วยความพอใจก่อนจะได้กลิ่นเหล้าผสมน้ำหอมจากเขาซึ่งมันดูลึกลับและมีเสน่ห์สุดๆ

“เมาก็นอนเถอะ” เจอาร์พูดออกมาเสียงเรียบพร้อมกับรีบเดินไปส่งอีกคนที่รถอย่างรวดเร็วเพราะคนในอ้อมแขนเริ่มจะซุกซนซุกไซ้เขาไม่หยุด ร่างกายนุ่มนิ่มบวกกับกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ของเธอทำเอาเขาอดรู้สึกแปลกๆและปั่นป่วนไม่ได้แต่ถึงอย่างนั้นเจอาร์ก็พยายามไม่คิดอะไรเกินเลยกับเธอไปมากกว่าน้องสาว

พรึบ! เจอาร์วางอีกคนบนเบาะด้านหลังเบาๆก่อนจะแกะมือของเธอที่เกาะเขาไม่ยอมปล่อยออกจากลำคอแกร่งตัวเองจนสำเร็จ

“ขอบคุณมากครับเฮีย” เอดาร์ทที่ขึ้นมานั่งข้างๆน้องสาวตัวเองก็จับเธอนอนพิงไหล่เอาไว้ก่อนจะหันไปบอกคนอุ้มน้องสาวมาส่งด้วยความเกรงใจ

“เออ วันหลังก็ไม่ต้องพามาให้เป็นภาระคนอื่น” เจอาร์แกล้งบ่นออกมาเสียงเรียบพร้อมกับถอนหายใจออกมา เอดาร์ทที่ได้ยินแบบนั้นก็ยกยิ้มออกมาเพราะเขารู้ว่าถึงแม้เจอาร์จะชอบทำตัวเย็นชาใส่น้องสาวเขามากแค่ไหนแต่สุดท้ายเจอาร์ก็ไม่ได้ใจร้ายกับเอด้าขนาดนั้น

“ไว้เจอกันครับ” สิ้นประโยคของเอดาร์ท เจอาร์ก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าภายในผับด้วยท่าทีปกติ

พรึบ!

“เลิกแกล้งเมาได้แล้ว” เมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวออกไปเอดาร์ทก็จับศีรษะเล็กของน้องสาวออกจากไหล่เบาๆพร้อมกับพูดออกมาอย่างรู้ทัน

“แหะ…รู้ทันอีกแล้วนะ เบื่อแฝดคนนี้จัง” เอด้าลืมตาขึ้นมาพร้อมกับยิ้มแห้งๆ เมื่อถูกจับได้ เธอรู้สึกเมาก็จริงแต่ก็ไม่ถึงกับเดินออกมาไม่ได้ขนาดนั้น

“ร้ายนักนะ” เอดาร์ทมองน้องสาวด้วยความหมั่นไส้

“อยากกอดผู้ชายที่ชอบนี่นา ตัวเฮียเจหอมมากก ฟินสุดๆ” เอด้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงบ่งบอกว่าเธอพอใจจริงๆก่อนจะหุบยิ้มลงเมื่อหันไปเจอสีหน้าดุๆของพี่ชาย

“อย่าให้มันมากเกินไป ยังไงด้าก็เป็นผู้หญิง อยู่อเมริกาไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ นี่อะไรแกล้งเมาให้ผู้ชายอุ้ม” เอดาร์ทบ่นออกมาเสียงเข้มก่อนจะส่ายหน้าไปมาด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ

“ชิ ก็คนนี้ด้าชอบนี่ ไว้ดาร์ทมีคนที่ชอบเมื่อไหร่ ดาร์ทจะเข้าใจเองแหละ...”