บทที่ 32 ตอนที่ 31 อย่ามาพูดเหมือนรู้จักฉันดี

พอเอาของขึ้นมาเก็บบนห้องแล้ว ราชาก็เดินไปนอนเล่นกับลูก พร้อมกับสังเกตเห็นหญิงสาวที่เอาแต่นั่งนิ่งเงียบ เหมือนกับคิดอะไรบางอย่างอยู่

“เป็นอะไร” ชายหนุ่มถามออกไปด้วยความอยากรู้ แต่เวียงพิงค์เธอก็เอาแต่ใจลอย

“เวียงพิงค์” ราชายื่นมือไปสะกิดมือเธออย่างไม่แรงนัก จนคนที่กำลังนั่งคิดอะไรอยู่ก็หันมาจ้องมอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ